Παρασκευή 22 Μαΐου 2009

Περί ελευθερίας της συνείδησης και του αναποφεύκτου της μοίρας

Καιρό έχουμε να ασχοληθούμε με τα φιλοσοφικά θέματα που θίγει στο βιβλίο του "Η Άλλη Αστρολογία" ο Κος Γιάννης Συμεώνογλου. Αν και είχαμε υποσχεθεί εκτενείς αναφορές, παραλείψαμε. Προσπαθώντας να κερδίσουμε λίγο από το χαμένο έδαφος ας ασχοληθούμε με το θέμα της ελευθερίας της συνείδησης έτσι όπως το αντιλαμβάνεται ο συγγραφέας...

Το θέμα της ελευθερίας της συνείδησης μας θυμίζει συνήθως το δικαίωμα της επιλογής ή το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Με βάση αυτή την πρώτη προσέγγιση ως ελευθερία νοείται καταρχήν η απουσία εξωτερικού εξαναγκασμού αλλά επιπλέον και η δυνατότητα επιλογής μεταξύ περισσότερων από μίας εναλλακτικών επιλογών. Ωστόσο ήδη με βάση αυτή την πρώτη προσέγγιση προκύπτει ένα σημαντικό πρόβλημα. Τι γίνεται αν κάποιος δεν επιθυμεί να επιλέξει καμμία από τις διαθέσιμες επιλογές;

Ελευθερία λοιπόν δεν είναι απλώς η ύπαρξη πολλαπλών επιλογών αλλά συναρτάται και με τον υποκειμενικό παράγοντα του ανθρώπου. Σε μένα αρκούν οι διαθέσιμες επιλογές και αισθάνομαι ελεύθερος γιατί μεταξύ αυτών υπάρχει κάποια που μ' αρέσει και την επιλέγω. Αυτό προχωράει ακόμα περισσότερο. Ακόμα και μία μόνο επιλογή να είχα, αν μου άρεσε πάλι δε θα αισθανόμουν καταπιεσμένος. Επομένως η ελευθερία είναι σχετική.

Το επόμενο ερώτημα είναι: Μπορεί σε ένα Σύμπαν αιτιοκρατικό να υπάρχει ελευθερία; Αν προκαθορίζομαι π.χ. από την κληρονομικότητα ή από τον τρόπο που μεγάλωσα πώς είμαι ελεύθερος; Αυτό το ερώτημα προσπάθησαν να απαντήσουν πολλοί φιλόσοφοι και βούδες. Κι ο επονομαζόμενος Βούδας ήταν ένας από εκείνους που αναγνώρισε ότι για να υπάρξει ελευθερία πρέπει να εξαλειφθεί η αναγκαιότητα. Μόνο που θεώρησε κι αυτός όπως και άλλοι ότι η αναγκαιότητα προκύπτει από τις ίδιες τις δικές μας επιθυμίες. Επομένως για να είμαστε ελεύθεροι πρέπει να υιοθετήσουμε μία στάση μη ταύτισης με τις επιθυμίες. Δεν τις αρνήθηκε γιατί τότε θα έφτανε στο άλλο άκρο της ανελευθερίας μέσω της καταπίεσης τους, απλά δίδαξε τη μη ταύτιση, μία στάση ζωής ονομάστηκε Μεση Οδός (που δυστυχώς σήμερα παρερμηνεύεται ως συμβιβασμός).

Προϋπόθεση της μη ταύτισης είναι η πυθαγόρεια αυτοπαρατήρηση, δηλαδή το να λειτουργεί κανείς με τέτοιο τρόπο ώστε να παρατηρεί τις σκέψεις και τη συμπεριφορά του διαρκώς, χωρίς να κρίνει, αλλά δίνοντας έμφαση στο να έχει συνεχή επίγνωση. Αυτή η λειτουργία ονομάστηκε Συνείδηση από το Συν + είδησις, δηλαδή έχω επίγνωση, ξέρω, είμαι εδώ τώρα και έχω αντίληψη του πράγματος.

Η συνείδηση λοιπόν κατά τα ανωτέρω κι όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Συμεώνογλου "αποτελεί την εποπτική λειτουργία ελέγχου της αντιληπτικότητας και των ανταποκρίσεων".

Προκειμένου λοιπόν να λειτουργεί σωστά η συνείδηση πρέπει ο αυτοπαρατηρούμενος να είναι σε εγρήγορση, να είναι "ξύπνιος" και αποστασιοποιημένος, δηλαδή να μην ταυτίζεται με τα όσα παρατηρεί. Πρέπει να λειτουργεί αν ηθοποιός (στμ. αυτό είναι και άποψη του Γκουρτζίεφ) ο οποίος, αν και παίζει ένα ρόλο, δεν πρέπει να αφαιρείται μέσα σε αυτόν, αλλά να έχει επίγνωση ότι παίζει ένα ρόλο.

Το αν θα είναι λοιπόν κανείς στη ζωή του "ξύπνιος" είναι κατά τον Συμεώνογλου το μόνο πράγμα που ο άνθρωπος είναι πραγματικά ελεύθερος να επιλέξει. "Ο άνθρωπος έχει μόνο την ελευθερία της συνείδησης του: να αντιλαμβάνεται ή να εθελοτυφλή", αναφέρει. "Τούτη είναι γνήσια ελευθερία, δεν εκβιάζεται, δεν εξαγοράζεται, ούτε χαρίζεται - κερδίζεται κάθε στιγμή με εσωτερικό αγώνα ως αρετή.".

Αντίθετα, "Η εθελοτυφλία είναι η προϋπόθεση για όλες τις αμαρτίες και η έκπτωση της συνείδησης είναι η μοναδική αμαρτία η οποία δε συγχωρείται από τους νόμους του σύμπαντος". "Όλο το κακό που παράγουν οι άνθρωποι οφείλεται στη μοναδική αμαρτία: πρόσκαιρη ή μόνιμη αυτοαναίρεση της ελευθερίας της συνείδησης".

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Σωματείο Ελλήνων Αστρολόγων

Τις μέρες αυτές έχει ξεκινήσει μία κουβέντα σχετικά με την ίδρυση σωματείου ελλήνων αστρολόγων. Από ό,τι δείχνουν οι ως τώρα πληροφορίες γίνονται αρκετές ζυμώσεις χωρίς νσ γνωρίζουμε όμως επακριβώς θέσεις και απόψεις και τάσεις. Η κίνηση δημιουργίας του σωματείου κατάφερε να συγκεντρώσει περί τους τριάντα αστρολόγους κάτω από την ίδια στέγη κι αυτό από μόνο του αποτελεί σημαντική πρόοδο. Από κει και πέρα ωστόσο απομένει αρκετός δρόμος ώστε οι ευχές και η ομοψυχία να μετατραπούν σε θέσεις που να τους εκφράζουν όλους.

Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν αξίζει ίσως να τεθεί μία σειρά από ερωτήματα που θα επιτρέψουν το ξεξαθάρισμα της ταυτότητας αυτής της προσπάθειας. Η ταυτότητα αυτή επηρεάζει τόσο τους ίδιους τους αστρολόγους όσο και ανθρώπους που κινούνται ευρύτερα στο χώρο της αστρολογίας, είτε ως συνεργάτες, είτε ως ερασιτέχνες ή ακόμα και τους καταναλωτές του λεγόμενου αστρολογικού προίόντος.

1. Το πρώτο και βασικό ερώτημα είναι: Τι είναι ο Αστρολόγος;

Στην ευρεία κοινή γνώμη Αστρολόγος είναι αυτός που κάνει προβλέψεις, κάνει ραντεβού και γράφει προβλέψεις για τα περιοδικά και την τηλεόραση. Ωστόσο τον τελευταίο καιρό έχουν εμφανιστεί συνεργάτες στο χώρο που αρθρογραφούν σε περιοδικά χωρίς να κάνουν τηλεφωνικές προβλέψεις ή ραντεβού. 'Εχουν εμφανιστεί βιωματικοί αστρολόγοι αλλά και blogger ερασιτέχνες με ιδιαίτερες γνώσεις. Αυτά τα άτομα μπορούν να θεωρηθούν αστρολόγοι; Ή όχι;

2. Το δεύτερο ερώτημα είναι: Είναι η στόχευση όλων των ανθρώπων του χώρου προς την ίδια κατεύθυνση;

Αναφέρω ενδεικτικά ότι μία σημαντική ανάγκη στους επαγγελματίες αστρολόγους είναι η πιστοποίηση τους. Γνωρίζουμε ότι στο χώρο έχουν εμπλακεί διάφοροι μάντες, χαρτομάντες και διαισθητικοί και αυτό που λέγεται συνήθως είναι ότι αυτοί αμαυρώνουν την εικόνα της Αστρολογίας στην Ελλάδα. Η πιστοποίηση των Αστρολόγων όμως ποιους αφορά; Μήπως αφορά μόνο τους επαγγελματίες του χώρου; Και πώς μπορεί βέβαια να επιτευχθεί; Ειδικά όταν στο χώρο συστεγάζονται απόφοιτοι έγκυρων σχολών του εξωτερικού με απόφοιτους μαθημάτων πολιτιστικών σωματείων εσωτεριστικής κατεύθυνσης αυτοδίδακτους και - ενίοτε - αντιγραφείς; Ποιος αλήθεια θα πιστοποιήσει ποιον;

Πολλές ιδέες έχουν ακουστεί για το ζήτημα της πιστοποίησης. Ένα ενιαίο πανελλαδικό τεστ, ένας έγκυρος αριθμός δημοσιεύσεων, κάποια δεδομένη προϋπηρεσία. Ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της διαπραγμάτευσης;

3. Αλλά και πέρα από την πιστοποίηση γεννιέται το ερώτημα. Μας ενδιαφέρει μία κίνηση επαγγελματιών αστρολόγων ή μία κίνηση ανθρώπων που έχουν ενδιαφέρον για την αστρολογία;

Πολλά ακούγονται γι' αυτό το ερώτημα καθώς υποτίθεται ότι γίνεται προσπάθεια να ενσωματωθούν στην κίνηση προβλέψεις και για μη επαγγελματίες αστρολόγους. Ωστόσο υπάρχουν αρκετές αμφιβολίες κατά πόσον μπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι διαλόγου άνθρωποι που ζουν από την Αστρολογία κι άνθρωποι που την βλέπουν σαν προσωπική κοσμοθεωρία κι αντιμετωπίζουν το επάγγελμα του Αστρολόγου ως ευτελισμό.

Ποια θα είναι η κατεύθυνση της οργάνωσης λοιπόν; Και μήπως η έναρξη της πρώτης αυτής κίνησης θα οδηγήσει μέσα από τις αναγκαία επώδυνες επιλογές σε άλλους συσχετισμούς και οργανώσεις του χώρου; Οι "εντός" και οι "εκτός", οι πιστοποιημένοι και μη, κλπ, κλπ.

Προβληματισμοί και απορίες που σκοπό έχουν τη γόνιμη σκέψη κι όχι την απαισιοδοξία. Ο ενιαίος φορέας αστρολόγων είναι απαραίτητος έτσι κι αλλιώς προκειμένου να καλυφθούν κενά χρηματοδότησης ή διεθνούς εκπροσώπησης. Από κει και πέρα όμως ο αγώνας για τον καθορισμό της ταυτότητας του αστρολόγου και αυτού που λέμε σωστή αστρολογία τώρα αρχίζει...

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Γιατί ό,τι δε μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατό

Αυτή η φράση (του Νίτσε αν δεν απατώμαι) δείχνει με παραστατικό τρόπο τον τρόπο που ο Πλούτωνας (ή για άλλους η 1η ακτίνα) αλλάζει τη ζωή μας. Αντιμετωπίζουμε τους ίδιους τους φόβους, την ίδια τη ζωή και το θάνατο γιατί όπως λέει και ο Κάλβος όταν έρθει η νύχτα θα είσαι εκεί μόνος να τον αντιμετωπίσεις.

Η συνηθισμένη αστρολογία αποφεύγει τους φόβους. Αρκείται στην πρόληψη και την αποφυγή των γεγονότων. 'Οντας Κρόνια προσπαθεί να διατηρήσει το status quo, την αίσθηση ότι ελέγχουμε τη ζωή μας. Ο σοφός κυβερνάει τα άστρα του λέμε, αλλά με τον Πλούτωνα τέτοια μαγειρέματα δεν παίζουν. Στο χειρουργικό τραπέζι με σύνοδο ωροσκόπου, σελήνης και πλούτωνα σε αντίθεση με το γενέθλιο Ήλιο σου είσαι εσύ κι αυτός. Τα δυο σας. Σε πλήρη συνείδηση των γεγονότων, αφού φροντίζει σαδιστικά να μη σου γίνει καν πλήρης αναισθησία. Να νιώθεις το τράβηγμα του χεριού, το βίδωμα του κατσαβιδιού, το κάψιμο της καυτηρίασης. Κάτω από ένα σεντόνι που ακούς αλλά δε βλέπεις. Που λες στο γιατρό πού σε πονά κι άμα λάχει μπλέκεις και λίγο τον Ολυμπιακό. Ζωή και θάνατος ένα αστείο. Life is a joke. Αυτό μας διδάσκει τελικά ο Πλούτωνας. Κι αυτό που θα προσπαθήσεις να αποφύγεις σε περιμένει κοροϊδευτικά παρακάτω.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Η συνδυαστική επίδραση αργών και γρήγορων πλανητών

Το προσωπικό μας παράδειγμα είναι πάντα αφορμή για σκέψη και συμπεράσματα. Έτσι και με την όψη Άρη/Πλούτωνα πριν από μερικές ημέρες που κατέληξε σε κάποιο ατύχημα για μένα. Τα αστρολογικά συμπεράσματα που συζητούσα με τους κοντινούς μου ανθρώπους αυτή την εποχή έχουν να κάνουν με τη συνδυαστική χρήση αργών και γρήγορων πλανητών. Τις περισσότερες φορές στις προβλέψεις δίνουμε έμφαση στους αργούς πλανήτες - και δη τους κακεργέτες. Ο Κρόνος θα σου κάνει αυτό, ο Πλούτωνας εκείνο. Γεγονός είναι όμως ότι οι όψεις αυτές διαρκούν συνήθως μεγάλο χρονικό διάστημα και δε φέρνουν τόσο γεγονότα όσο καταστάσεις. Καταστάσεις φόβου, πίεσης, άγχους, κλπ, κλπ. Χρειάζεται και η ταυτόχρονη διέγερση της όψης από ένα γρήγορο πλανήτη ( εν προκειμένω αν μιλάμε για ατυχήματα κυρίως τον Άρη ) που να λειτουργήσει ως ενεργοποιητής γεγονότων στο πλαίσιο συγκεκριμένης ημέρας (ακόμη περισσότερο η Σελήνη μπορεί να είναι ενεργοποιητής και επίπεδο ώρας). Το ζητούμενο λοιπόν για ένα μέσο σπουδαστή που θέλει να ξέρει τι θα φέρει ένας αργός κακεργέτης πλανήτης σε όψη με κάποιο γενέθλιο προσωπικό του (κυρίως Ήλιο / Σελήνη / Ωροσκόπο αν μιλάμε για θέματα υγείας και ασφάλειας) είναι πριν ακόμη αρχίσει να ψάχνεται με προοδευτικά, επιστροφές, κλπ, να ελέγξει ποιες ημερομηνίες θα εισέλθει στην όψη κάποιος γρήγορος πλανήτης, τι φύσης θα είναι και τι γεγονός μπορεί να προκαλέσει

Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Ζωή και Ζώδια Απριλίου

Στο Ζωή και Ζώδια Απριλίου το περιοδικό μας ανακοινώνει τη συνεργασία του με έναν από τους γνωστότερους στο χώρο αστρολόγους, το Γιάννη Ριζόπουλο. Ο Κος Ριζόπουλος στο εναρκτήριο άρθρο του στο περιοδικό ξεκινά αμέσως με μία σημαντική καινοτομία, την αναφορά του στις συνθέσεις τροπικού και αστρικού ζωδιακού. Αναφέρει λοιπόν στο άρθρο του ο Κος Ριζόπουλος ότι "ένα από τα μεγαλύτερα και πιο κατά θέματα που απασχολεί την αστρολογική κοινότητα και που συχνά επιστρατεύεται ως 'ατράνταχτο' επιχείρημα από τους πολέμιους της είναι αυτό της πραγματικής θέσης των αστερισμών σε σχέση με τα αντίστοιχα ζώδια. Είναι γνωστό ότι εξαιτίας της μετάπτωσης των ισημεριών ο τροπικός ζωδιακός που χρησιμοποιούν οι δυτικοί αστρολόγοι δε συμπίπτει με τον αστρικό ζωδιακό, που αποτελεί την πρώτη ύλη για την κατάστρωση των ωροσκοπίων στην Ανατολή και ιδιαίτερα στην Ινδία."

Και αφού εξηγήσει που οφείλονται αυτές οι διαφορές συνεχίζει "Στο ερώτημα λοιπόν που υποβάλλει ο κοινός νους ποια από τις δύο εκδοχές είνια η σωστή, η απάντηση είναι σύντομη και ... συντριπτική: Και οι δύο!"

Υποστηρίζει δηλαδή ο Κος Ριζόπουλος ότι και οι δύο προσεγγίσεις του χάρτη εμπεριέχουν μέρος της αλήθειας και ισχύουν και οι δύο. Και μάλιστα, αναφέροντας μία σειρά από παραδείγματα επιφανών ανδρών όπως ο Αδόλφος Χίτλες ή ο Τζον Λένον, εξηγεί πως μία "συναστρία" μεταξύ του τροπικού χάρτη και του αστρικού χάρτη είναι δυνατόν να εξηγεί ιδιότητες του χαρακτήρα ενός ανθρώπου, που ειδάλλως δε φαίνονται ξεκάθαρα και πρέπει να επιστρατεύσει κανείς αδύναμες γωνίες ή χρήση αστεροειδών ή άλλων τραβηγμένων μεθόδων για να φτάσει σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Η μέθοδος αυτή που ο Κος Ριζόπουλος την ονομάζει ιδιοσυναστρία μας φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να κάνουμε εδώ μία εκτενή αναφορά. Κατά την άποψη μου είναι πιθανό η μέθοδος να έχει και εφαρμογές σε κανονικές συναστρίες, ενώ στις μηνιαίες του προβλέψεις ο Κος Ριζόπουλος μας υπόσχεται χρήση και των δύο ζωδιακών από μέρους του για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

Σχόλια και αναφορές από την ομιλία του Alan Oken

Σε ένα αστρολογικό συνέδριο κανείς μπορεί να κρατάει σημειώσεις σαν πρακτικά ή να σημειώνει εκείνα τα πράγματα που χρειάζονται στον ίδιο ή του κάνουν κάποια εντύπωση. Στην περίπτωση μου συνέβη το δεύτερο, οπότε θα πρέπει να με συγχωρήσουν οι αναγνώστες που θα αναφέρω σχόλια και σημειώσεις που έκανα από την ομιλία του συγκεκριμένου αστρολόγου.

Για όσους δε γνωρίζουν τον Alan Oken (κι εγώ μην νομίζετε πριν το συνέδριο δεν τον γνώριζα) θα πρέπει να πω γενικά ότι η κατεύθυνση του είναι εσωτερική. Η ομιλία του έδινε έμφαση κυρίως στη μεταμορφωτική διαδικασία που συμβαίνει μέσα μας καθώς συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας και στις παγίδες που δημιουργούμε για τον εαυτό μας μέσα στις σχέσεις.

Θέμα του ήταν κυρίως η Σελήνη (και δευτερευόντως ο Άρης και η Αφροδίτη) και οι σχέσεις και η κύρια αντιστοιχία που έκανε ήταν ότι η θέση της Σελήνης στο χάρτη δείχνει προς τα πού συνήθως προσπαθεί κάποιος να οδηγήσει τις σχέσεις του ώστε να νομίζει ότι θα νιώθει ασφαλής, οδηγώντας τες όμως στην πραγματικότητα στο ίδιο ξανά και ξανά τέλμα. Έτσι στην ουσία η θέση της Σελήνης μας δείχνει τα λάθη που κάνουμε ξανά και ξανά. Και είναι μόνο μέσα από την ατομική συνειδητοποίηση, που μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι είναι αυτό που κάνουμε και να το χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά.

Κατά τον Oken μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τον εαυτό μας ελεγχόμαστε από τον άξονα Κρόνου / Σελήνης στο χάρτη μας (ή 4ος / 10ος) και υποτασσόμαστε στις επιταγές και τους περιορισμούς του βιολογικού μας κάρμα. Με την ενεργοποίηση του Ουρανού όμως και καθώς προχωράμε στην εξατομίκευση μας, αρχίζουμε και γινόμαστε πιο συνειδητοί και μπορούμε να ξεφυγουμε από αυτό (το δικό μου σχόλιο εδώ είναι ότι εδώ έχουμε και μία έμμεση απάντηση σε ποιο βαθμό η αστρολογία καθορίζει τη μοίρα και το ρόλο του DNA που έχω δει πρόσφατα σε διάφορες αναλύσεις να προβάλλεται ως η πανάκεια στην επίλυση όλων μας των προβλημάτων).

Οι σημειώσεις που ακολουθούν είναι στα αγγλικά και είναι αρκετά σκόρπιες. Ίσως διαβάζονται ασυνάρτητα, ίσως και ποιητικά. Το αφήνω στην κρίση σας...



1. Uranus is the individualization planet.

2. Till individualization, the man is submerged to collective subconscious. This means men are not "observing" themselves. They are lost in the Saturn - Moon axis and we can only do what the "biological karma" has available for us.

3. Uranus objectifies consciousness. We "observe" ourselves doing our everyday things, instead of "losing" ourselves into our everyday actions.

4. The 4th-10th house axis rule the chart when we are still under the Saturn/Moon influence. Right there only our biological and family karma influence us.

5. Most relationships are based on lower chakras. Solar plexus, sacral chakra and base chakra are the ones activated.

6. True love, however, comes from the heart chakra. So, in order to have love in relationships (and not just sex) we have to activate the chakra of the heart.

7. One should learn to try to be "found" in love, not "lost" in love. Lost in love or fallen in love is a love influences by the Moon, Neptune and a bit of Jupiter to maximize it all.

8. Moon is the relation to the internal / external mother. For a man the mother is projected to the woman.

9. Individualization gives responsibility to transformation (once we realize how he behave we have the responsibility to change)

10. A woman has a relationship to Harold. After Harold, she meets John, but then she turns John to behave like Harold. Why? Because her Moon demands it.

11. The Moon is the need to nurture and to be nurtured.

12. The Moon shows us how we nurture. For example the Moon in Gemini (like Alan Oken's) is a Moon that nurtures with words.

13. A Moon aspected to Saturn indicates a Moon that wants to nurture but can't. For example a Moon in Gemini in aspect to Saturn is a Moon that wants to nurture with words, but can't.

14. In aspect to Pluto, it's a Moon that won't nurture. She'll keep that power to herself (!)

15. The Moon is the most magnetic planet. It magnetises the PAST (!)

16. The Moon wants to hold, to create a womb for something, to protect. It wants to keep things the same, to reproduce the same pattern of things, again and again

17. With individualization one is freed of that, but to achieve this there is a lot of suffering to be suffered. We have to leant to let our own people GO (!)

18. We have to learn to release our children, our partners, our parents, to let them go.

19. But also the same we have to do with ourselves.

20. A relationships shouldn't be based on "clones" of the past, on a reproduction of the past.

21. What is reproduced is the Moon. The Earth, afterwards, takes over to create FORM out of the Moon's PATTERN (σχόλιο δικό μου: πολύ σημαντικό αυτό από πλευράς μεταφυσικής)

22. Higher Aspect to the Moon is Neptune, as it is the esoteric ruler of Cancer (σχόλιο: σύμφωνα με το σύστημα της Μπέιλη)

23. Moon is the most conservative planet

24. Relationships under the influence of the Moon find that the same mistakes happen again and again.

25. With the Moon there is no activity in the relationship. The relationships becomes lunar, not solart (with initiative, going somewhere, growing) or marsian (passionate).

26. This doesn't mean the relationship is bad. There is lot of nurturing, but it's not going somewhere.

27. When Neptune enters the picture the relationship becomes transpersonal. The love is spread to everyone.

28. When love becomes stale, consciousness becomes stale.

29. With Saturn the womb becomes socially robust. We put institutions around to protect is. Marriage, contracts, the public opinion.


-----------

MARS / VENUS

30. Except of the Saturn/Moon axis the Mars/Venus axis also influences the relationships.

31. The Mars/Venus axis is reflected in the Ascendant / Descendant Axis. There a person (1st house) chooses a partner (7th house), but this partner is actually a reflection of the 1st house, so actually I'm choosing ME (!). So, relationships are actually always basically narcissistic. We can not be anywhere, we are not already (!)

32. When one is illuminated, one realises not everything is ME, but I am part of EVERYTHING (!)

33. Mars and Venus show us the different characteristics of Male and Female. Mars is electric, Venus is magnetic (according to Oken homosexuals are a peculiar case, because the are both magnetic and electric).

34. Mars is immediate. A man tells to his wife, if you don't do this, i won't get you any money. No "power" for you.

35. Venus is not immediate. They take back cohersion. "Find your own sleepers" a woman tells to her husband.


---------

36. Astrology does not tell us anything about the Soul. It doesn't reveal the Soul.


ΥΓ: Πρακτικές εφαρμογές έγιναν κυρίως πάνω στο ωροσκόπιο του Μπάρακ και της Μισέλ Ομπάμα. Η ανάλυση έδειξε τα σημεία συμβατότητας και ασυμβατότητας τους και γιατί κατά την άποψη του Oken, η όποια ασυμβατότητα της Σελήνης στους δύο συντρόφους, τελικά, οδηγεί στο να μην "βαλτώνει" αυτή η σχέση, αλλά αντίθετα μέσα από άλλες συνόδους (υπάρχει ακριβής σύνοδος των Δία (Υδροχόος) / Κρόνου (Αιγόκερως) του Μπάρακ με τους με Άρη (Υδροχόος) / Ήλιο (Αιγόκερως) της Μισέλ Ομπάμα) δείχνει ο ένας να στηρίζει τον άλλο στους στόχους που έχουν βάλει στη ζωή τους.

Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

Εντυπώσεις από το 2nd Annual Astrology Student Conference

Στις 4 και 5 Απριλίου έγινε στο Λονδίνο το 2ο ετήσιο συνέδριο σπουδαστών αστρολογίας. Χορηγοί του συνεδρίου ήταν η London School of Astrology (LSA) και η Mayo School of Astrology και θέμα του συνεδρίου Η Αστρολογία των σχέσεων.

Λίγα λόγια για τους ομιλητές:

1. Alan Oken: Μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην παγκόσμια αστρολογία σήμερα. Προσανατολισμένος κυρίως στην εσωτερική αστρολογία και τη μεταφυσική και γνωστός για το συγγραφικό του έργο. Μερικά από τα βιβλία του είναι τα Soul-Centered Astrology, Houses of the Horoscope, Rulers of the Horoscope, κ.ά. Αμερικανός στην καταγωγή, ζει εδώ και κάποια χρόνια στη Λισσαβώνα, όπου διδάσκει κυρίως σε εσωτερικούς κύκλους (www.alanoken.com)

Θέμα της ομιλίας του Alan Oken ήταν η σχέση της Σελήνης και ο ρόλος της στη διαμόρφωση των σχέσεων. Προσωπικές σημειώσεις από την ομιλία (χειρόγραφες) θα επισυνάψω σε μεταγενέστερο χρόνο στο Blog για όσους ενδιαφέρονται.

2. Deborah Houlding: Γνωστή αστρολόγος, προσανατολισμένη στην ωριαία αστρολογία και υπεύθυνη του www.scyscript.co.uk η Deborah Houlding είναι άλλη μία από τις μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής τουλάχιστον αστρολογίας. Προσγειωμένη και πρακτική (Ωροσκόπος Καρκίνος με Σελήνη στον Ταύρο) επικεντρώθηκε στην ωριαία ανάλυση των ερωτημάτων των σχέσεων.

Και γι' αυτό το θέμα θα προσπαθήσω να αναρτήσω σχετική δημοσίευση.

3. Adrian Ross Duncan: Ίσως λιγότερο γνωστός, ο Adrian Ross Duncan προέρχεται από το χώρο της mundane astrology, αλλά στην ομιλία ανέπτυξε θέματα συμβουλευτικής ζευγαριών. Μία ειδική ανάρτηση και γι' αυτό μάλλον θα είναι απαραίτητη.

4. John Green: Αστρολόγος και υπεύθυνος σπουδών του CPA (αστρολογική σχολή και αυτή) ο John Green ανέπτυξε το ρόλο του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα στην οικοδόμηση των σχέσεων

5. Wendy Stacey και Frank Cliffort: Υπεύθυνοι σπουδών (principals) της Mayo School of Astrology και του LSA, η Wendy και ο Frank αναφέρθηκαν η πρώτη στο ρόλο των πλανητών χωρίς όψεις και ο δεύτερος στο ρόλο του Άρη και της Αφροδίτης στις σχέσεις γενικότερα.

6. Lynn Bell: Τελευταία όχι γιατί είναι λιγότερο σημαντική, αλλά επειδή δεν είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω, καθώς καθυστέρησα τη 2η μέρα στο συνέδριο, η Lynn Bell, από το λίγο που κατάφερα να την ακούσω στις ερωτήσεις στο τέλος του συνεδρίου έδειξε μία συγκροτημένη άποψη για τις απαρχές της αστρολογίας. Πολύ ενδιαφέρουσες οι προσεγγίσεις της γιατί ο έκτος οίκος θεωρήθηκε οίκος της ασθένειας και ο 12ος ο οίκος της ψευδαίσθησης.

Τα αποτελέσματα βέβαια ενός αστρολογικού συνεδρίου δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν σε μία απλή ανάρτηση. Ωστόσο ένα μέρος αυτών των γνώσεων θα προσπαθήσω να μεταφέρω σε διάφορες δημοσιεύσεις τόσο στο blog όσο και σε ιστοσελίδες που δραστηριοποιούμαι σταδιακά, καθώς πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικές και το κυριότερο τελείως σύγχρονες όσον αφορά την αστρολογία...

Καλή ανάγνωση λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες και στο επανειδείν...