Ομάδες και ενεργειακές μπαταρίες...

Επωφελής είναι η διδασκαλία που διατηρεί τον άνθρωπο ανεξάρτητο και τον βοηθά να στηρίζεται στα πόδια του. Όχι αυτή που τον εντάσσει σε ομάδες. Και οι λατρείες οδηγούν συνήθως στη δημιουργία ενεργειακής μπαταρίας, για να ζήσουν όχι μόνο κάποιοι "Ιερείς" αλλά πολύ χειρότερα να δημιουργηθούν Ιδεολογίες, Θρησκείες, και απόλυτες Ιδεομορφές (για κάποιους Αστρικές Οντότητες) που μετά είναι δύσκολο να σταματηθούν χωρίς ανάλογη κινητοποίηση όλων των υπολοίπων και συστράτευση και αυτών σε ένα αντίθετο μαντρί, έστω και για σκοπούς αντίδρασης και μόνο.

Εφόσον δεν έχουμε δυνάμεις να διαχειριστούμε τις συλλογικές Ιδεομορφές που δημιουργούμε, καλύτερα να μην ενισχύουμε την υπερβολική ομαδικότητα, γιατί έτσι τουλάχιστον αποφεύγουμε τα χειρότερα και τις καταστάσεις εκείνες που δεν έχουν επιστροφή. Από αυτή την άποψη η έμφαση στον Άνθρωπο που δίνει ο Ουμανισμός ατομικά είναι κάτι πολύ χρήσιμο, αλλά για λόγους που οι περισσότεροι από μας δεν κατανοούν καν.

Παθητικός κι Ενεργητικός Ωροσκόπος...

Σε σχεση με το Διαλογισμο που λεγαμε τις προαλλες αξιζει να ψαξετε τι ελεγε ο Παρακελσος για την ιδιοτητα των ανθρωπων με παθητικο ωροσκοπο, να εισπραττουν στην ουσια πληθος εντυπωσεων απεξω και να τ αποθηκευουν ως αποθεμα ιδεων κ ιδεομορφων. Ειναι στην ουσια τα ατομα που εχουμε μαθει να λεμε οτι εχουν πλουσια φαντασια, αλλα στην πραγματικοτητα αυτο που εχουν ειναι ενας ανοικτος σε εντυπωσεις ωροσκοπος.

Ο παθητικός ή ο ενεργητικός δεν προσδιορίζεται από το πόση δράση έχει. Ο ενεργητικός ωροσκόπος συνήθως είναι αυτός που ΔΕΝ έχει πλούσια φαντασία, για να καταλάβεις, αλλά είναι επικεντρωμένος στο ένα και μόνο πράγμα που έχει να κάνει. Το θετικό όμως είναι ότι δεν αποσπάται καθόλου από εξωτερικά ερεθίσματα. Αντίθετα ο "παθητικός" δέχεται υπερ-πληθώρα εντυπώσεων και σπαταλά όλη του την ενέργεια να διαχειριστεί τα Εισερχόμενα. Αποτέλεσμα, συνήθως δεν πράττει τόσο, όσο επιθυμεί... είναι αυτό που λέμε "θα ήθελα να.... αλλά με εμποδίζει εκείνο..."

Δε λέμε συχνά ότι για να συγκεντρωθούμε πρέπει να απομονωθούμε, να κλείσουμε τη μουσική, τους θορύβους, τις εντυπώσεις; Για να συγκεντρωθείς, πρέπει να κλείσεις το κανάλι εισερχομένων. Όσο είναι ανοικτό, δεν μπορείς να δράσεις, γιατί αποσπάσαι.

(περισσότερα και στο βιβλίο του Martin Shulmann, Ωροσκόπος, η πύλη της συνείδησης)

Άλλο η εσωτερική φιλοσοφία κι άλλο ο αποκρυφισμός...

Καλο ειναι επισης να ξερουμε οτι αλλο η εσωτερικη φιλοσοφια κι αλλο ο αποκρυφισμος. Αν κ το δευτερο προαπαιτει το πρωτο, η εσωτερικη φιλοσοφια εχει πρωτιστο στοχο να νοηματοδοτησει τον κοσμο, ενω ο αποκρυφισμος να τον αλλαξει. Ειναι μια βασικη διαφορα, γιατι στην 1η περιπτωση στην ουσια αποδεχομαστε την ελλειψη γνωσης μας, ενω στη 2η ξεκιναμε απο την Αφετηρια της Πτωσης,οτι ο κοσμος δεν ειναι καλος κ πρεπει ν αλλαξει

 

Και γι αυτους που με ρωτουν τι εννοω για τον Αποκρυφισμο λεω οτι αποτελει το αναθεωρητικο κομματι, που δεν αποδεχεται οτι ο ανθρωπος καλως εχει ως εχει κι οτι για την εξελιξη του ¨εχουν γνωσιν οι φυλακες¨ παρα θεωρει οτι ο ανθρωπος εχει δυναμεις ανεκμεταλλευτες που κακως δεν εχει αναπτυξει. Υπ αυτη την εννοια ο Αποκρυφισμος σχετιζεται κ με τη λεγομενη Εωσφορικη πλευρα μας η τη Βουλητικη πλευρα του Τροχου της Ζωης.

Το προβλημα φυσικα εδω ειναι απο ποιο πεδιο ξεκινα η Βουλητικη πλευρα κι αν καταληγει τελικα ως κοινος εγωισμος. Εκει ειναι το προβλημα του Αποκρυφισμου που καταληγει τελικα να υπηρετει τη σκοτεινη πλευρα μας.

Και βεβαια μια αλλη παγιδα, ειναι η σταση ”αφου μπορουμε να χρησιμοποιησουμε ανωτερες δυναμεις, γιατι οχι;¨ που συνανταμε συχνα στους απικρυφιστικους κυκλους και σχετιζεται και με την εννοια του να μας βαζουν σε ¨ Πειρασμο¨ αλλα κ με το αρχετυπο της Πορνης που ειδαμε στα Ιερα Συμβολαια.

Η Εσωτερική Φιλοσοφία και τα Trend του 21ου αιώνα.

Αυτο που μου κανει εντυπωση αυτη την εποχη ειναι η πλειαδα κοσμογονικων θεωριων που μας μπλεκουν με εξωγηινους κ γενετικες μεταλλαξεις. Η απορια μου ειναι: Ειναι τυχαιο που ολες αυτες οι θεωριες εμφανιστηκαν μονο τα τελευταια χρονια που αναπτυχθηκε η γενετικη κ τα διαστημικα ταξιδια; Η μηπως προκειται για αλλη μια περιπτωση ανθρωπομορφισμου, που ο ανθρωπος ξαναγραφει την ιστορια του με βαση τις τρεχουσες τεχνολογιες;

 

Και το λεω αυτο γιατι κι η Εσωτερικη Φιλοσοφια παρομοια χτιστηκε. Τηλεπαθεια, μεντιουμισμος, μαζικη επιδραση, προπαγανδα, επιστημη των εν-τυπωσεων, ονειρα, ασυνειδητο, ολα ξεκινησαν κατα βαθος απο τις ανακαλυψεις του Μεσμερ για τον υπνωτισμο. Ετσι το trend του 19ου αιωνα ηταν να ασχολεισαι με τον επηρεασμο του μυαλου συνδυασμο με τη θεωρια του Ηλεκτρομαγνητισμου του Maxwell και να αναγεις τα παντα σε πεδια.

 

Η Αστρολογια δεν εμεινε ανεπηρεαστη απ αυτα βεβαια. Το 19ο αιωνα η επιδραση της σχετιστηκε με το Αστρικο Πεδιο, τον 20ο με την Ψυχολογια καο τον 21ο με την Κβαντομηχανικη και τη Γενετικη. Υπαρχει δηλαδη μια ταση σε ολους μας να προσπαθουμε να αγκιστρωσουμε τη Μεταφυσικη καπως στην Επιστημη. Οσο κι αν δεν το παραδεχομαστε.

 

Το θεμα ειναι παντως οτι αν θελουμε να ειμαστε αληθινα πυθαγορειοι, θα πρεπει να βλεπουμε τη Φιλοσοφια, τη Μεταφυσικη κ την Ιστορια παντα μεσα στο πολιτιστικο κ τεχνολογικο περιβαλλον που τα γεννα. Πιο συχνο ειναι φαινεται να ξανα-γεννα ο ανθρωπος τους Θεους του καθ΄ εικονα κ δικη του καθ ομοιωση παρα το αντιστροφο.

Συγκρίνοντας Ουρανό και Πλούτωνα...

Οι αργοί πλανήτες δε λειτουργούν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ένας συνάδελφος μου έλεγε παλιά για τον Πλούτωνα, ότι δε λειτουργεί σαν τον Ουρανό ξαφνικά. Τον Πλούτωνα τον βλέπεις να έρχεται. Πρώτα χτυπάει μακριά, στο σπίτι του εχθρού σου, μετά πιο κοντά δυο γειτονιές πιο πέρα, μετά έρχεται κοντά σου, χτυπάει το γείτονα και μία μέρα, ίσως, να αποφασίσει να χτυπήσει και την πόρτα σου. Αν είσαι τυχερός, ίσως χτυπήσει απλά του διπλανού σου. Την τρομάρα θα την έχεις πάρει όμως, όπως και να έχει. Η μεταμόρφωση θα έχει συμβεί.

Εδώ είναι αυτό που κυκλοφορεί πολλές μέρες η καρδιά του πνευματικού πολεμιστή. Το να τον κοιτάξεις στα μάτια. Να έχεις πλήρη συνείδηση της κατάστασης...

Ο θάνατος σε έχει ανάγκη όσο τον έχεις κι εσύ. Έχει ανάγκη τον τρόμο σου, την υποταγή σου. Αν δεν υποταχθείς, ακόμη κι αν χάσεις, είναι υποχρεωμένος να σε τιμήσει. Δε θα σε ξεφτιλίσει, ούτε θα σε ταπεινώσει. Θα αναγκαστεί να σε σεβαστεί.

Οι καθημερινές νοητικές αμαρτίες του αναγνώστη του Facebook...

Κι αν τελικά το στοίχημα για τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου είναι ακόμη στο αστρικό πεδίο, εμείς εδώ οι δυτικοί που έχουμε επιτέλους ξεφύγει από τη λατρεία του αίματος και τους κατώτερους "θεούς" που τραβάει, πλέον έχουμε να διαχειριστούμε την ελευθερία της σκέψης. Πόσο εύκολα γίνεται κι αυτή αντικείμενο σπατάλης. Και τα ίδια ελαττώματα που βλέπουμε και στο φυσικό ή το αστρικό πεδίο τα βλέπου...με κι εδώ...

1. Οκνηρία (να ψάξεις αν γι αυτό που διαβάζεις έχει υπάρχουν άλλες απόψεις, ευκολία να αποδεχόμαστε ότι πέφτει στα χέρια μας)
2. Αλαζονεία (αυτό που λέω εγώ είναι το σωστό)
3. Λαιμαργεία (κι άλλη, κι άλλη, κι άλλη πληροφορία)
4. Λαγνεία (πόσο μ' αρέσει να ακούω τον εαυτό μου, τι ωραία τα λέει)
5. Απληστία (ενσωμάτωση των πάντων, συγκρητισμός όλων, που τον βαφτίζουμε σύνθεση)
6. Οργή (της μόδας τα τελευταία χρόνια με τους "θυμωμένους" εθνικιστές και άλλες παρόμοιες ομάδες, τον καταγγελτικό λόγο, τα περί "προδοσίας" που βλέπουμε παντού. Αν σκότωναν τα λόγια, οι μισοί μ' αυτά που έχουμε πει εδώ στο Facebook θα είμασταν δολοφόνοι.
7. Ζηλοφθονία (γιατί δεν το σκέφτηκα εγώ αυτό που έγραψε ο άλλος στον Τοίχο του;)

Σχολιάζοντας τη συνθετική δύναμη της εποχής μας...

Εντυπωσιάζομαι αφάνταστα από τη συνθετική δύναμη της εποχής μας. Όπως και παλιά στα ελληνιστικά χρόνια, θεοί και απόστολοι ανακατεύονται και δημιουργούν συνθέσεις. Οι σύγχρονοι θεοί της εποχής μας έχουν άλλα ονόματα. Άλλοι τους αποκαλούν Αδελφότητες (Λευκή και Μαύρη), άλλοι Έψιλον, άλλοι, Εξωγήινους. Απόλλωνας και Αρχάγγελος Μιχαήλ στην ίδια ομάδα, χέρι χέρι με το Βούδδα και τον Κρίσνα. Όπως παλιά, άλλοτε στην αρχαία Ελλάδα οι θεοί των διαφόρων πόλεων συνενώθηκαν στο δωδεκάθεο έτσι και σήμερα διαμορφώνουμε το νέο Πάνθεον των θεών μας. Και όπως τότε κάθε Θεός εμφανιζόταν με διάφορα ονόματα και εκδηλώσεις, σήμερα οι Θεοί έχουν διάφορες μετενσαρκώσεις. Προσωποποιημένες μορφές που για πολλούς είναι χρήσιμες όπως οι εικόνες της Εκκλησίας γιατί τους δημιουργούν αισθήματα αγάπης και συμπόνοιας, για άλλους όμως αναρωτιέμαι μήπως απλά είναι μία άλλη μορφή "αγίων" που αντικαθιστούν τους παλιότερους. Προσωπικά δεν θέλησα να προσωποιήσω ποτέ τις ιδέες και νομίζω γι' αυτό το λόγο, είναι καλύτερο να λατρέουμε ιδέες και αξίες, παρά εικόνες. Το μέλλον όμως θα δείξει, αν κι εγώ και άλλοι θα ανήκουμε στους σύγχρονους εικονολάτρες ή εικονοκλάστες...

Η πάλη του αστρικού με το νοητικό βλέπετε στην ανθρωπότητα ακόμη καλά κρατεί...

Πολλοί σύντομα νομίζω πάντως ότι θα αρχίσουμε να βλέπουμε και ναούς στο όνομα των δασκάλων. Όταν με το καλό οριστικοποιηθεί η σύνθεση του νέου δωδεκάθεου...

Γιατί για τον απλό άνθρωπο, το "εικόνισμα" είναι που μετράει. Αυτό έχει τη "μαγική", θαυματουργή δύναμη.

Προσωπικά τις τεχνοθρησκείες τις θεωρώ μεταβατικές μεταξύ Ιχθύων και Υδροχόου, όπως ο Χριστός ξεκίνησε σαν Ποιμένας πριν γίνει Αλιεύς. Αλλά το θέμα είναι να μην εκπέσουμε πάλι σε μία λατρεία "σωτήρων".

Άλλοτε πάλι έχουμε να κάνουμε με άλλου είδους όντα. Κατασκευασμένα από την ανθρώπινη μαγική δραστηριότητα. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί όντως να ψάξει να βρει σχετικές αναφορές σε διάφορα βιβλία της βιβλιογραφίας... (π.χ. το πρόβλημα του Κακού στο Αστρικό Πεδίο)...

Εκεί μπορεί να δει αναλυτικά τι τάξεως όντα μπορεί να συλλέξει μία διαδικασία θεουργική από τα πιο υψηλά ως τις Σκεπτομορφές, τις Λάβρες και το υπόλοιπο κακό συναπάντημα...

Συχνά υπάρχει σύγχυση και πολλές φορές δυνάμεις που δρουν "εν ονόματι" κάποιας ανώτερης δύναμης συγχέονται με αυτή την ίδια τη δύναμη. Π.χ. μας έριξε κεραυνό ο Θεός...