O ρόλος της δυαδικότητας στην κοσμική εξέλιξη

Λέγεται ότι η δυαδικότητα του ανθρώπου, αυτό που έχουμε μάθει να λέμε άνω και κάτω, πνεύμα και ύλη, κλπ, είναι ένα παιχνίδι του θείου για να επιταχύνει την εξέλιξη. Μία τεχνητή διαίρεση που πολώνει την ύπαρξη ώστε να γίνει πιο γρήγορα συνειδητή. Πώς γίνεται αυτό; Δημιουργείται μία πόλωση σε κάποιο πεδίο, που λειτουργεί ως "κατώτερο" και "ανώτερο" και καλείται ο άνθρωπος να "επιλέξει" ανάμεσα στο ένα και το άλλο. Αδιάφορο είναι για το Σύμπαν, ποιο από τα δύο θα επιλέξει κανείς. Πιο σημαντικό είναι να επιλέξει. Γιατί το Σύμπαν "σιχαίνεται" τους αναποφάσιστους. Γιατί οι αναποφάσιστοι δεν κάνουν επιλογές, άρα δεν αναλαμβάνουν ευθύνη, άρα δεν είναι συνειδητοί. Όλη η ιστορία λοιπόν της πνευματικής versus υλικής σύγκρουσης γίνεται για να "εξαναγκάσει" το Σύμπαν όλους εμάς να κάνουμε επιλογές. Και ο "στίβος της μάχης" τοποθετείται κάθε φορά σε άλλο πεδίο. Στην εποχή μας είναι στο πεδίο του νου (σκέφτομαι την πάρτη μου ή τους άλλους). Παλιότερα ήταν στο πεδίο των συναισθημάτων και στο μέλλον ίσως είναι σε ανώτερα πεδία. Για να ενισχύσει δε το Πνεύμα την Ένταση της Μάχης, στέλνει στον καθένα από μας έναν Φρουρό, που λειτουργεί ως πόλος έλξης προς τα πάνω στο εκάστοτε πεδίο επιλογής. Ο Φρουρός αυτός, ο Αγγελιοφόρος του Πνεύματος, αυτός που έχει αναλάβει την αποστολή να "πολεμήσει" την ύλη, για να εξαναγκάσει σε συνειδητές επιλογές, δεν είναι τίποτα άλλο από την....... Ψυχή μας...

Η Σημασία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ

 Η Σημασία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ

Έχει ίσως ιδιαίτερη σημασία ότι η ετυμολογία των Αρχαγγέλων κατά τον Στάινερ δεν προέρχεται από την Αρχή (επικεφαλής) των Αγγέλων, αλλά από μία ενδιάμεση τάξη όντων μεταξύ των Αρχών (πνευμάτων του Χρόνου και των Εποχών) και των Αγγέλων (πνευμάτων ομάδων ανθρώπων και φυλών ή εθνών). Οι Μεγάλοι Αρχάγγελοι κατά τον Στάινερ, όπως ο Ραφαήλ, ο Γαβριήλ και πρωτίστως ο Μιχαήλ είναι όντα που ενώ αρχικά ήταν προστάτες εθνών και φυλών εξελίσσονται σταδιακά σε Αρχές, δηλαδή πνεύματα του Χρόνου που επηρεάζουν ολόκληρες εποχές για όλη την Ανθρωπότητα.

Τα πνεύματα του Χρόνου που αναφέρεται ο Στάινερ είναι ενταγμένα στην φιλοσοφία της Απόκρυφης Ιστορίας του που χωρίζει την ανθρώπινη ιστορία σε ζωδιακές εποχές διάρκειας 2480 χρόνων. Κάθε ζωδιακή εποχή χωρίζεται κατόπιν σε 7 περιόδους 354 ετών που εποπτεύεται από έναν Αρχάγγελο. Έτσι η εποχή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ξεκίνησε πρόσφατα το 1879 περίοδο, που ο Μιχαήλ εξόρισε τον Αριμάν από το Αστρικό Πεδίο και τον έριξε στο Φυσικό Πεδίο (όπου τον βλέπουμε ενσαρκωμένο μέσα στον Ηλεκτρισμό και την Πληροφορία).

Πριν από αυτή την εποχή ο Μιχαήλ είχε εποπτεύσει και άλλες εποχές, οι δύο τελευταίες εκ των οποίων ήταν η εποχή των μεγάλων φιλοσόφων παγκοσμίως (600πχ με 246 πχ), εποχή του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα και του Βούδα, αλλά και η εποχή από το 3.080 πχ. μέχρι το 2.700 που κατά τον Στάινερ ήταν η εποχή των πρώτων βασιλιάδων.

Σε αντίθεση με τον Μιχαήλ, ο προκάτοχος του στις ιστορικές εποχές Γαβριήλ σχετίζεται με τη Σελήνη (είναι προφανής η αντιστοιχία των 7 Αρχαγγελικών εποχών με τους 7 πλανήτες), που κατά τον Στάινερ σχετίζεται με το Αστρικό Πεδίο, το οποίο κατά τον Στάινερ αντιστοιχεί περίπου σε αυτό που η Θεοσοφία λέει Κάμα Μάνας. Ο Γαβριήλ επόπτευσε την περίοδο από το 1510 ως το 1879 περίπου, περίοδο που αναπτύχθηκε η δυτική επιστήμη και γενικά ο ορθολογισμός.

Στην περίοδο που διανύουμε ο Μιχαήλ συνδέεται με τον Ήλιο και έχει σκοπό να ξεπεράσει το συγκεκριμένο νου, και να αναπτύξει στον άνθρωπο ιδιότητες όπως η διαίσθηση και η φαντασία.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι και οι αρχαγγελικές οντότητες κατά τον Στάινερ εξελίσσονται. Έτσι ο Μιχαήλ ξεκίνησε ως Άγγελος που εκπροσωπούσε τον Ιεχωβά που κατά τον Στάινερ είναι Αρχάγγελος που αποσύρθηκε στη Σελήνη για να επιτρέψει στη Γη να ανακτήσει μία σχετική σταθερότητα, που είχε χάσει κατά την Ατλάντια Εποχή της Υγρασίας που επικρατούσε η Σελήνη. Στη συνέχεια όμως συνδέθηκε η παρουσία του με τον Χριστό και εξελίχθηκε σε Αρχάγγελος, ενώ επίκειται η εξέλιξη του στις τάξεις των Αρχών, οπότε και θα αφήσει πίσω του την βαθμίδα των Αρχαγγέλων.

Είναι ενδιαφέρον ότι κατά τον Στάινερ υπάρχουν και ανθρώπινα όντα, τα οποία εφόσον ξεφύγουν από τον κύκλο της Μετενσάρκωσης είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε ομαδικά πνεύματα που να προστατεύουν φυλές ή ολόκληρες εποχές ανθρώπινης ιστορίας. Ένας τέτοιος άνθρωπος κατά τον Στάινερ υπονοείται ότι είναι ο Βούδας, που μάλλον επίκειται να διαδεχθεί τον Μιχαήλ στην θέση του, όταν αυτός εξελιχθεί στην τάξη των Αρχών (εδώ στην ουσία ο Στάινερ δημιουργεί τη δική του Ιεραρχία και Διαδοχή Δασκάλων σε αναλογία με άλλες Ιεραχίες όπως της Μπλαβάτσκυ ή του Θιβετανού).

Η σημασία των Πνευμάτων των Αρχών είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την ανθρώπινη εξέλιξη, γιατί επιτρέπει η πρόοδος να έρθει την ώρα που οι άνθρωποι είναι έτοιμοι και ώριμοι να την δεχτούν. Σε πολλά σημεία της διδασκαλίας του ο Στάινερ μιλά ακομπλεξάριστα για τον Εωσφόρο και τον Αριμάν, απομυθοποιώντας το Κακό, λέγοντας ότι Κακό δεν είναι παρά το Καλό που δεν έρχεται στην ώρα του.

Όταν βιαζόμαστε για τη Γνώση, χωρίς να είμαστε έτοιμοι, όταν βιαζόμαστε για την ικανοποίηση των Παθών, όταν δεν ελέγχει το Εγώ τον Εαυτό μας, αλλά το Πάθος, τότε ακολουθούμε τον Λούσιφερ, ενώ όταν από την άλλη καθυστερούμε στην Εξέλιξη μας, μένουμε πίσω, είμαστε διστακτικοί ή αρνητικοί ή απαισιόδοξοι, γκρινιάρηδες, υλιστές ή γραπωνόμαστε από τα κεκτημένα τότε επηρεαζόμαστε περισσότερο από τον Αριμάν.

Όλα αυτά όμως εάν γίνονταν στην ώρα τους δε θα ήταν άσχημα, θα ήταν ωρ-αία (δηλαδή στην ώρα τους).

Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της διδασκαλίας του Στάινερ για τον Μιχαήλ ήταν η μάχη του με το Δράκοντα. Ο Δράκοντας αυτός κατά τον Στάινερ είναι μία πολύ συγκεκριμένη οντότητα, ο Αριμάν, ο εκπρόσωπος του Υλισμού, αυτού που διακατέχει τους περισσότερους από μας στις περισσότερες εκφράσεις της ζωής μας. Κι άντε ο Υλισμός να έχει νόημα για τις καθημερινές μας διαδικασίες, αλλά ο θρίαμβος του Άριμαν έρχεται όταν ο Υλισμός εισέρχεται και στο χώρο της Πνευματικότητας.

Παρατηρούμε πώς οι πνευματικές δυνάμεις στην εποχή μας έχουν εμπορευματικοποιηθεί (πάρε ένα φίλτρο θα σε γιάνει). Πώς οι πνευματικές παρεμβάσεις μεταφράζονται σε υλισμό (οι αρχαίοι θεοί δεν ήταν πνεύματα ήταν εξωγήινοι, η ψυχή δεν έχει πνευματική διάσταση, δεν είναι παρά μία συχνότητα εγκλωβισμένης ενέργειας, κ.ο.κ.). Η τάση των ανθρώπων να φέρνουν τα πάντα στα μέτρα τους είναι μία κατεξοχήν επίδραση του Αριμάν. Ακόμη και την ιστορία την εξηγούμε πλέον όχι ως δημιουργία της πρωτοβουλίας του πνευματικού όντος του ανθρώπου, αλλά ως απρόσωπο μηχανισμό της οικονομίας ή των ιστορικών συνθηκών.

"Είμαστε ότι τρώμε" μας λένε σε άλλες περιπτώσεις, άρα υπονοούν ότι, αν αλλάξεις τι τρως, αλλάζει κι ο εαυτός σου. Κι έχει την ψευδαίσθηση ο ανθρωπάκος, ότι επειδή τρώει αυτά κι εκείνα, έχει κατακτήσει τον έλεγχο της ζωής του, έχει πιάσει τον παπά από τα γένια.

Η μάχη με το πνεύμα της σκλήρυνσης εκδηλώνεται ακόμη και σε ασθένειες της εποχής που έχουν έξαρση. Σε ένα λογοπαίγνιο του ο Στάινερ βλέπει την λεκτική ομοιότητα ανάμεσα στην Αρθρίτιδα (Arthritis) και τον Ahriman. Οι ασθένειες των Οστών, η Γηρασμένη Ανθρωπότητα, ένας κόσμος Συνταξιούχων μας δείχνει προς τα πού οδεύει μία Αριμανική Ανθρωπότητα.

Η διαγραφή του δέους από τη ζωή μας, η επιθυμία σε όλα να δίνουμε μία λογικοφανή εξήγηση, αντί απλά να σταθούμε απέναντι στο άγνωστο με θαυμασμό, είναι στην ουσία άρνηση της πνευματικότητας, είναι αλαζονεία ότι μπορούμε εμείς να τα εξηγήσουμε όλα, εμείς εδώ που ζούμε στην απειροελάχιστη γωνιά του Σύμπαντος, γίναμε πολύ μάγκες και έχουμε όλες τις απαντήσεις για τα δισεκατομμύρια αστέρια στο Σύμπαν.

Αυτή είναι η ταπεινότητα που πρέπει να ξανααποκτήσουμε, για να ανακτήσουμε την πνευματικότητα μας.

Αστρολογική Ημερίδα - Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία - 11 Οκτωβρίου

 

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου σας προσκαλούμε σε διαδικτυακή ημερίδα με θέμα "Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία"

Στη διαδικτυακή ημερίδα συμμετέχουν ως εισηγητές:
1. Kate Minogianni - O νέος πλανήτης Έρις και ο σκοπός της ψυχής στο γενέθλιο χάρτη
2. Esmeralda Dhosi - Η Αφροδίτη και ο Δίας ως επιρροές στο γάμο και τις αισθηματικές σχέσεις
3. Sofia Poniri-Xenariou - Ο Κρόνος ως κλειδί της συνειδησιακής ωρίμανσης. Πώς απ τη δικαιοσύνη οδηγούμαστε στην δύναμη. Εφόδια και δυσκολίες ανάλογα με την θέση του στο γενέθλιο χάρτη.
4. Evangelia Athanassopoulou - Τα ιερογλυφικά των πλανητών και η συμβολική σημασία τους
5. Katerina Karabela - Πλούτωνας, Δόξα και Φήμη, Φθορά και Πτώση στο Γενέθλιο Χάρτη μας.
6. Eleni Kostika - Η Σελήνη στον γενέθλιο χάρτη: Πως ξεπερνάμε τις συναισθηματικές κρίσεις σε καταστάσεις στρες ανάλογα με τη θέση της στο χάρτη μας
7. Vassilis Papadolias - Ευεργέτες και κακεργέτες πλανήτες στην Ελληνιστική Αστρολογία

H ημερίδα θα γίνει μέσω του καναλιού Zoom.
Συμμετοχή μόνο με κράτηση θέσης (κόστος συμμετοχής €10).
Η κράτηση γίνεται με πληρωμή σε λογαριασμό τραπέζης ή στο Paypal.
Για περισσότερες πληροφορίες, πληρωμές ή κρατήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο vpapadolias@gmail.com (Βασίλης Παπαδολιάς)

Η ημερίδα μπορεί να αποσταλεί και μαγνητοσκοπημένη

Αστρολογική Ημερίδα 11 Οκτωβρίου - Παρουσίαση Ομιλητών

H ημερίδα έχει θέμα : Η ερμηνεία και οι συμβολισμοί των Πλανητών στην Αστρολογία

Για να κλείσετε τη συμμετοχή σας επικοινωνήστε με το vpapadolias@gmail.com

Η ημερίδα μπορεί να αποσταλεί και μαγνητοσκοπημένη

 

Παρεξηγήσεις των επικριτών της Αστρολογίας

Μία από τις πιο μεγάλες παρεξηγήσεις που συμβαίνουν σε όσους ακούνε για την Αστρολογία είναι ότι πείθονται από το στόμα των επικριτών της ότι η Αστρολογία παρακολουθεί τους ζωδιακούς αστερισμούς. Στην Αστρολογία όπως διδάσκεται στη Δύση ουδέν αναληθέστερον. Η Αστρολογία παρακολουθεί τη σχέση Ήλιου και Γης όπως εκφράζεται από την πάροδο των εποχών και διαχωρίζει το έτος σε 12 διακριτές εποχές που τις ονομάζει ζώδια ή ζωδιακά σημεία. Κάθε ένα από αυτά δε, δεν αντιστοιχεί με ένα ζωδιακό αστερισμό όπως λανθασμένα κυκλοφορεί αλλά με το ένα δωδέκατο της φαινομενικής τροχιάς του Ήλιου πάνω στην Εκλειπτική. Οι δε ιδιότητες των ζωδίων προέρχονται σε μεγάλο βαθμό (πέραν του μυθολογικού στοιχείου) από την συμπεριφορά της φύσης ή της ανθρώπινης κοινωνίας τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου. Ο Κριός είναι πολεμικό ζώδιο για παράδειγμα, γιατί όλες οι εκστρατείες στην αρχαιότητα ξεκινούσαν το Μάρτιο (στα αγγλικά ο Μάρτης=March, σχετίζεται με το Mars=Άρης κυβερνήτης του Κριού). Η Παρθένος σχετίζεται με την τάξη και την εργασία, γιατί έχει να κάνει με την εποχή της συγκομιδής, κ.ο.κ.

Όσοι επικρίνουν την Αστρολογία επομένως λέγοντας ότι ακολουθεί α) λάθος ζωδιακό, β) ότι δεν υφίστανται μετρήσιμες δυνάμεις από τους αστερισμούς προς τον πλανήτη, απλά δεν έχουν μελετήσει ποτέ αστρολογία και δεν ξέρουν τι πραγματεύεται.

Μία άλλη παρεξήγηση που υφίσταται είναι το κατά πόσον η Αστρολογία είναι σοβαρό αντικείμενο μελέτης ή κοροϊδία για να πάρει κανείς τα λεφτά του κόσμου. Οι μελετούντες την Αστρολογία, παρά την προβολή της στην τηλεόραση υφίστανται ένα συνεχές bullying. Θεωρείται ασόβαρος όποιος παρά τα πανεπιστημιακά του πτυχία αποφασίσει να μελετήσει αστρολογία. Επιπλέον εφόσον ανήκει στο αντρικό φύλο, παίρνει πάνω του απευθείας την ταμπέλα του "διαφορετικού". Η αλήθεια είναι ότι όπως σε κάθε επάγγελμα και στην Αστρολογία υπάρχουν κομπογιαννίτες. Όμως παράλληλα υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που ασχολούνται με το θέμα με πτυχία μαθηματικών, ψυχολόγων και μηχανικών. Αυτό φυσικά είναι τελείως αδιάφορο στους φανατικούς επικριτές της. Το πρόβλημα στην Ελλάδα καθίσταται ακόμη μεγαλύτερο διότι δεν υπάρχουν οργανισμοί που να χρηματοδοτούν σοβαρή αστρολογική έρευνα. Έτσι κάποιος που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με την αστρολογία εξαναγκάζεται λίγο ως πολύ να ασχοληθεί με το ψυχαγωγικό κομμάτι της και να βγει στην τηλεόραση να κάνει τον καραγκιόζη. Ή εναλλακτικά να την έχει σαν δεύτερο επάγγελμα από το οποίο ποτέ δε θα καταφέρει να εξασφαλίσει την ατομική του επιβίωση. Θυμάμαι προσωπικά κάποτε έναν πρώην συνεργάτη που με είχε ρωτήσει γιατί ασχολείσαι με την Αστρολογία, είσαι άνεργος; Δυστυχώς οι προκαταλήψεις που υπάρχουν για το θέμα δεν αφήνουν να γίνει μία σοβαρή συζήτηση για την αξία του αντικειμένου και το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς όταν αντιμετωπίζει τέτοια "επιχειρήματα" είναι να απαντήσει με σιωπή. 

Η Αστρολογία ωστόσο είναι το μοναδικό γνωστικό αντικείμενο αυτή τη στιγμή σε θεωρητικό επίπεδο (σε πρακτικό υπάρχει και η ολιστική ιατρική) το οποίο επαναφέρει τη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον του. Διακηρύττει δηλαδή ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ιδωθεί ως αποκομμένο ον-παρατηρητής σε ένα περιβάλλον αντικείμενο, όπως το θέλει η ορθολογιστική επιστήμη. Υπάρχει διαρκής συν-εξάρτηση μεταξύ αυτού και άλλων δυνάμεων που δρουν αναλογικά σε άλλα επίπεδα (φύση, ηλιακο σύστημα, υποσυνείδητο, κ.α.). Ο Steven Arroyo στην μελέτη του για τα 4 Στοιχεία αναφέρει ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε η Αστρολογία σήμερα θα έπρεπε να εφευρεθεί. Διότι είναι μία γλώσσα που αναγκάζει τον άνθρωπο να επιστρέψει σε ένα πιο ολιστικό (=οικολογικό) τρόπο σκέψης, όπου δεν βλέπει τον εαυτό του ως κυρίαρχο της φύσης, αλλά ως ένα αλληλοεξαρτόμενο μέλος της. Συνεπώς επαναφέρει τον άνθρωπο σε μία κατάσταση σεβασμού προς το Σύμπαν κι επιθυμίας να συνεργαστεί με αυτό για την ατομικό του πρόοδο παρά να το εκ-βιάσει.

Οι τρεις κατηγορίες των ασθενειών κατα την Εσωτερα Θεραπευτική

Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ασθενειών που επηρεάζουν το ανθρώπινο γένος σύμφωνα με την Εσωτερική Διδασκαλία. Από τον καιρό που ο άνθρωπος ήταν πιο κοντά στην κατάσταση του ζώου έχουμε ακόμη κληρονομήσει όλες εκείνες τις ασθένειες που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη και την σεξουαλική επαφή, τις μεταδοτικές ασθένειες θα λέγαμε ή ομαδικές ασθένειες όπως λέγονται στην Εσωτερική Θεραπευτική. Τον καιρό εκείνο στην κατάσταση του ζώου ο άνθρωπος δεν είχε περιορισμούς με ποιους συναναστρεφόταν σωματικά και επομένως δεν υπήρχε τρόπος περιορισμού της μετάδοσης κάποιας ασθένειας. Παρόμοια κατάσταση βλέπουμε σήμερα στα σχολεία όπου οι μεταδοτικές ασθένειες μεταδίδονται πάρα πολύ γρήγορα.

Για να σταματήσει αυτή η αρχική πηγή των ασθενειών λέγεται ότι εισήχθηκε στον άνθρωποι μία΄μεγαλύτερη επίγνωση όσον αφορά τη συναισθηματική του συνείδηση. Έτσι ο άνθρωπος άρχισε να έχει προτιμήσεις, να του αρέσει κάποιος και κάποιος άλλος όχι, να θέλει ένα σύντροφο ή ένα φίλο που έχει παρόμοιες τάσεις και τον οποίο να συμπαθεί και να αποκλείει άλλους τους οποίους δεν ένιωθε κοντά του. Οι κοινωνίες άρχισαν να είναι πιο οργανωμένες, να έχουν νόμους και κανόνες για τους γάμους και την επαφή μεταξύ των ανθρώπων και έτσι οι μεταδοτικές ασθένειες άρχισαν κατά κάποιο τρόπο να ελέγχονται καθώς εισήλθε στην ανθρώπινη προσωπικότητα όλη η κατηγορία των συναισθηματικών αναστολών.

Οι αναστολές όμως με τη σειρά τους δημιούργησαν σταδιακά μία άλλη πηγή ασθενειών, αυτές που ονομάζουμε ψυχοσωματικές και κυρίως την κατηγορία των καρκίνων. Όλη επίσης η γκάμα των ασθενειών που αναφέρει η ψυχανάλυση μπορούμε να πούμε ότι ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Προκειμένου να διοχετεύσει ο άνθρωπος και αυτή την πηγή ενέργειας υπό αναστολή, επέδρασε ένα τρίτο κύμα εξέλιξης στην ανθρωπότητα που είχε σαν κατεύθυνση την ανάπτυξη της δημιουργικότητας, με σκοπό να διατίθεται εκεί όλο το περίσσευμα της ενέργειας που ο άνθρωπος κατακρατούσε για λόγους αναστολών ως τότε. Η δημιουργικότητα έγινε το νέο ιδανικό και ο άνθρωπος που εκμεταλλευτόταν το δυναμικό του και έπαιζε ένα ρόλο στο κοινωνικό γίγνεσθαι το νέο (αμερικάνικο κυρίως σήμερα) πρότυπο.

Ωστόσο κι εδώ άρχισε να προκύπτει μία νέα κατηγορία ασθενειών που έχει να κάνει με θέματα ενοχής προς τον εαυτό και αυτοεκτίμησης. Αντί απλά να απολαύσει τη ζωή του, ο άνθρωπος άρχισε να νιώθει ένοχος που δεν εκμεταλλευτόταν πλήρως το δυναμικό του, που έμενε στάσιμος κι έβλεπε τους άλλους να προχωρούν, που δεν ήταν τόσο κοινωνικά δραστήριος όσο οι άλλοι, κ.ο.κ. Αυτές είναι οι σύγχρονες ασθένειες της εποχής μας, που βασίζονται σε λανθασμένες πεποιθήσεις για τη ζωή, σε λάθος πεποιθήσεις για τον εαυτό μας και λάθος αποφάσεις που παίρνουμε για την εξέλιξη μας. Αυτές οι ασθένειες σχετίζονται περισσότερο με θέματα αναπνοής, άγχους, ορμονών και γενικά του ρυθμού που δουλεύει το σώμα μας, ο οποίος διαταρράσεται από τα μπλοκαρίσματα που μας συμβαίνουν κυρίως κοντά στο κέντρο του λαιμού.

Η κατηγοριοποίηση αυτών των ασθενειών μπορεί να μην είναι απόλυτα ακριβής, δίνει όμως μία πρώτη προσέγγιση διάγνωσης που μπορεί να βοηθήσει τον εσωτερικό θεραπευτή να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος και να προχωρήσει μαζί με τον θεραπευόμενο σε διαχείριση της αιτίας της ασθένειας. Αιτία που μπορεί να είναι τριών ειδών: Α) χωρίς έλεγχο επαφής με άλλους (σήμερα κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής) Β) αναστολών στις επαφές με τους άλλους και Γ) ενοχών και λάθος πεποιθήσεων σε σχέση με τον εαυτό και το ρόλο του στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

( Βασισμένο στην Εσωτέρα Θεραπευτική της Αλίκης Μπέιλη)

Οι 12 Αισθησεις κατα τον Σταινερ

 ΟΙ 12 Αισθήσεις κατά τον Στάινερ

Δώδεκα πύλες του Εγώ θεωρούσε ο Ρούντολφ Στάινερ τις 12 Αισθήσεις. Και πολλά χρόνια πριν τη Βιολογία είχε διατυπώσει τη σκέψη ότι η Αίσθηση δεν είναι θέμα αισθητήριου οργάνου αλλά εγκεφαλικής λειτουργίας. 

12 Αισθήσεις ξεχώριζε λοιπόν (και μάλιστα τις είχε αντιστοιχίσει και στα ζώδια), τρεις για το φυσικό πεδίο, τρεις για το συναισθηματικό και τρεις για το Εγώ. Τρεις για το νηπιαγωγείο, τρεις για το δημοτικό και τρεις για το γυμνάσιο να τις μάθουν τα παιδιά με το κατάλληλο πρόγραμμα εκπαίδευσης, μια και ήταν και ιδρυτής Σχολείων. 

Κίνηση, Ζωή, Ισορροπία και Άγγιγμα οι 4 πρώτες, μάθαιναν το νήπιο στην αυτοσυνείδηση του σώματος και στην αναγνώριση του Εγώ (έναντι ενός Άλλου). Με απλά παιχνίδια. Πάρε τη μπάλα εσύ τώρα. Τώρα την έχω εγώ. Εσύ. Εγώ. Εγώ. Εσύ.

Εικόνα, Οσμή, Γεύση και Θέρμη οι 4 επόμενες που φέρνουν κοντά τον έναν στον άλλο. Και Σκέψη, Λόγος, Ακοή και Εγώ οι 4 τελευταίες που συνδέουν το άτομο με τον κόσμο του Σύμπαντος. 

Τρεις τετράδες, τρία μέρη της Ψυχής, σε μία έλικα, την έλικα του DNA, την έλικα του μονόχορδου, 4 ή 5 συμβολισμοί σε ένα. 

Κι αν το Εγώ τραυματισμένο και χαμένο σε ψυχική αρρώστια, πάντα μία πόρτα από τις 12 αισθήσεις θα μείνει ανοικτή, αρκεί ο θεραπευτής να τη βρει ποια είναι αυτή, να πιάσει το νήμα και να αρχίσει προς τα πάνω να ανοίγει και τις άλλες αισθήσεις. 

Μέχρι να τις ξυπνήσει όλες και να συστηθεί στο Εγώ του Άλλου. "Γεια σου, με λένε Κώστα..."