Στο Ζωή και Ζώδια Απριλίου το περιοδικό μας ανακοινώνει τη συνεργασία του με έναν από τους γνωστότερους στο χώρο αστρολόγους, το Γιάννη Ριζόπουλο. Ο Κος Ριζόπουλος στο εναρκτήριο άρθρο του στο περιοδικό ξεκινά αμέσως με μία σημαντική καινοτομία, την αναφορά του στις συνθέσεις τροπικού και αστρικού ζωδιακού. Αναφέρει λοιπόν στο άρθρο του ο Κος Ριζόπουλος ότι "ένα από τα μεγαλύτερα και πιο κατά θέματα που απασχολεί την αστρολογική κοινότητα και που συχνά επιστρατεύεται ως 'ατράνταχτο' επιχείρημα από τους πολέμιους της είναι αυτό της πραγματικής θέσης των αστερισμών σε σχέση με τα αντίστοιχα ζώδια. Είναι γνωστό ότι εξαιτίας της μετάπτωσης των ισημεριών ο τροπικός ζωδιακός που χρησιμοποιούν οι δυτικοί αστρολόγοι δε συμπίπτει με τον αστρικό ζωδιακό, που αποτελεί την πρώτη ύλη για την κατάστρωση των ωροσκοπίων στην Ανατολή και ιδιαίτερα στην Ινδία."
Και αφού εξηγήσει που οφείλονται αυτές οι διαφορές συνεχίζει "Στο ερώτημα λοιπόν που υποβάλλει ο κοινός νους ποια από τις δύο εκδοχές είνια η σωστή, η απάντηση είναι σύντομη και ... συντριπτική: Και οι δύο!"
Υποστηρίζει δηλαδή ο Κος Ριζόπουλος ότι και οι δύο προσεγγίσεις του χάρτη εμπεριέχουν μέρος της αλήθειας και ισχύουν και οι δύο. Και μάλιστα, αναφέροντας μία σειρά από παραδείγματα επιφανών ανδρών όπως ο Αδόλφος Χίτλες ή ο Τζον Λένον, εξηγεί πως μία "συναστρία" μεταξύ του τροπικού χάρτη και του αστρικού χάρτη είναι δυνατόν να εξηγεί ιδιότητες του χαρακτήρα ενός ανθρώπου, που ειδάλλως δε φαίνονται ξεκάθαρα και πρέπει να επιστρατεύσει κανείς αδύναμες γωνίες ή χρήση αστεροειδών ή άλλων τραβηγμένων μεθόδων για να φτάσει σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Η μέθοδος αυτή που ο Κος Ριζόπουλος την ονομάζει ιδιοσυναστρία μας φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να κάνουμε εδώ μία εκτενή αναφορά. Κατά την άποψη μου είναι πιθανό η μέθοδος να έχει και εφαρμογές σε κανονικές συναστρίες, ενώ στις μηνιαίες του προβλέψεις ο Κος Ριζόπουλος μας υπόσχεται χρήση και των δύο ζωδιακών από μέρους του για την εξαγωγή συμπερασμάτων.
Ένας χώρος κατάθεσης απόψεων για τα τεκταινόμενα της αστρολογικής επικαιρότητας και ιδεών για την προαγωγή της φιλοσοφίας και της χρησιμότητας της αστρολογίας.
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
Σχόλια και αναφορές από την ομιλία του Alan Oken
Σε ένα αστρολογικό συνέδριο κανείς μπορεί να κρατάει σημειώσεις σαν πρακτικά ή να σημειώνει εκείνα τα πράγματα που χρειάζονται στον ίδιο ή του κάνουν κάποια εντύπωση. Στην περίπτωση μου συνέβη το δεύτερο, οπότε θα πρέπει να με συγχωρήσουν οι αναγνώστες που θα αναφέρω σχόλια και σημειώσεις που έκανα από την ομιλία του συγκεκριμένου αστρολόγου.
Για όσους δε γνωρίζουν τον Alan Oken (κι εγώ μην νομίζετε πριν το συνέδριο δεν τον γνώριζα) θα πρέπει να πω γενικά ότι η κατεύθυνση του είναι εσωτερική. Η ομιλία του έδινε έμφαση κυρίως στη μεταμορφωτική διαδικασία που συμβαίνει μέσα μας καθώς συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας και στις παγίδες που δημιουργούμε για τον εαυτό μας μέσα στις σχέσεις.
Θέμα του ήταν κυρίως η Σελήνη (και δευτερευόντως ο Άρης και η Αφροδίτη) και οι σχέσεις και η κύρια αντιστοιχία που έκανε ήταν ότι η θέση της Σελήνης στο χάρτη δείχνει προς τα πού συνήθως προσπαθεί κάποιος να οδηγήσει τις σχέσεις του ώστε να νομίζει ότι θα νιώθει ασφαλής, οδηγώντας τες όμως στην πραγματικότητα στο ίδιο ξανά και ξανά τέλμα. Έτσι στην ουσία η θέση της Σελήνης μας δείχνει τα λάθη που κάνουμε ξανά και ξανά. Και είναι μόνο μέσα από την ατομική συνειδητοποίηση, που μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι είναι αυτό που κάνουμε και να το χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά.
Κατά τον Oken μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τον εαυτό μας ελεγχόμαστε από τον άξονα Κρόνου / Σελήνης στο χάρτη μας (ή 4ος / 10ος) και υποτασσόμαστε στις επιταγές και τους περιορισμούς του βιολογικού μας κάρμα. Με την ενεργοποίηση του Ουρανού όμως και καθώς προχωράμε στην εξατομίκευση μας, αρχίζουμε και γινόμαστε πιο συνειδητοί και μπορούμε να ξεφυγουμε από αυτό (το δικό μου σχόλιο εδώ είναι ότι εδώ έχουμε και μία έμμεση απάντηση σε ποιο βαθμό η αστρολογία καθορίζει τη μοίρα και το ρόλο του DNA που έχω δει πρόσφατα σε διάφορες αναλύσεις να προβάλλεται ως η πανάκεια στην επίλυση όλων μας των προβλημάτων).
Οι σημειώσεις που ακολουθούν είναι στα αγγλικά και είναι αρκετά σκόρπιες. Ίσως διαβάζονται ασυνάρτητα, ίσως και ποιητικά. Το αφήνω στην κρίση σας...
1. Uranus is the individualization planet.
2. Till individualization, the man is submerged to collective subconscious. This means men are not "observing" themselves. They are lost in the Saturn - Moon axis and we can only do what the "biological karma" has available for us.
3. Uranus objectifies consciousness. We "observe" ourselves doing our everyday things, instead of "losing" ourselves into our everyday actions.
4. The 4th-10th house axis rule the chart when we are still under the Saturn/Moon influence. Right there only our biological and family karma influence us.
5. Most relationships are based on lower chakras. Solar plexus, sacral chakra and base chakra are the ones activated.
6. True love, however, comes from the heart chakra. So, in order to have love in relationships (and not just sex) we have to activate the chakra of the heart.
7. One should learn to try to be "found" in love, not "lost" in love. Lost in love or fallen in love is a love influences by the Moon, Neptune and a bit of Jupiter to maximize it all.
8. Moon is the relation to the internal / external mother. For a man the mother is projected to the woman.
9. Individualization gives responsibility to transformation (once we realize how he behave we have the responsibility to change)
10. A woman has a relationship to Harold. After Harold, she meets John, but then she turns John to behave like Harold. Why? Because her Moon demands it.
11. The Moon is the need to nurture and to be nurtured.
12. The Moon shows us how we nurture. For example the Moon in Gemini (like Alan Oken's) is a Moon that nurtures with words.
13. A Moon aspected to Saturn indicates a Moon that wants to nurture but can't. For example a Moon in Gemini in aspect to Saturn is a Moon that wants to nurture with words, but can't.
14. In aspect to Pluto, it's a Moon that won't nurture. She'll keep that power to herself (!)
15. The Moon is the most magnetic planet. It magnetises the PAST (!)
16. The Moon wants to hold, to create a womb for something, to protect. It wants to keep things the same, to reproduce the same pattern of things, again and again
17. With individualization one is freed of that, but to achieve this there is a lot of suffering to be suffered. We have to leant to let our own people GO (!)
18. We have to learn to release our children, our partners, our parents, to let them go.
19. But also the same we have to do with ourselves.
20. A relationships shouldn't be based on "clones" of the past, on a reproduction of the past.
21. What is reproduced is the Moon. The Earth, afterwards, takes over to create FORM out of the Moon's PATTERN (σχόλιο δικό μου: πολύ σημαντικό αυτό από πλευράς μεταφυσικής)
22. Higher Aspect to the Moon is Neptune, as it is the esoteric ruler of Cancer (σχόλιο: σύμφωνα με το σύστημα της Μπέιλη)
23. Moon is the most conservative planet
24. Relationships under the influence of the Moon find that the same mistakes happen again and again.
25. With the Moon there is no activity in the relationship. The relationships becomes lunar, not solart (with initiative, going somewhere, growing) or marsian (passionate).
26. This doesn't mean the relationship is bad. There is lot of nurturing, but it's not going somewhere.
27. When Neptune enters the picture the relationship becomes transpersonal. The love is spread to everyone.
28. When love becomes stale, consciousness becomes stale.
29. With Saturn the womb becomes socially robust. We put institutions around to protect is. Marriage, contracts, the public opinion.
-----------
MARS / VENUS
30. Except of the Saturn/Moon axis the Mars/Venus axis also influences the relationships.
31. The Mars/Venus axis is reflected in the Ascendant / Descendant Axis. There a person (1st house) chooses a partner (7th house), but this partner is actually a reflection of the 1st house, so actually I'm choosing ME (!). So, relationships are actually always basically narcissistic. We can not be anywhere, we are not already (!)
32. When one is illuminated, one realises not everything is ME, but I am part of EVERYTHING (!)
33. Mars and Venus show us the different characteristics of Male and Female. Mars is electric, Venus is magnetic (according to Oken homosexuals are a peculiar case, because the are both magnetic and electric).
34. Mars is immediate. A man tells to his wife, if you don't do this, i won't get you any money. No "power" for you.
35. Venus is not immediate. They take back cohersion. "Find your own sleepers" a woman tells to her husband.
---------
36. Astrology does not tell us anything about the Soul. It doesn't reveal the Soul.
ΥΓ: Πρακτικές εφαρμογές έγιναν κυρίως πάνω στο ωροσκόπιο του Μπάρακ και της Μισέλ Ομπάμα. Η ανάλυση έδειξε τα σημεία συμβατότητας και ασυμβατότητας τους και γιατί κατά την άποψη του Oken, η όποια ασυμβατότητα της Σελήνης στους δύο συντρόφους, τελικά, οδηγεί στο να μην "βαλτώνει" αυτή η σχέση, αλλά αντίθετα μέσα από άλλες συνόδους (υπάρχει ακριβής σύνοδος των Δία (Υδροχόος) / Κρόνου (Αιγόκερως) του Μπάρακ με τους με Άρη (Υδροχόος) / Ήλιο (Αιγόκερως) της Μισέλ Ομπάμα) δείχνει ο ένας να στηρίζει τον άλλο στους στόχους που έχουν βάλει στη ζωή τους.
Για όσους δε γνωρίζουν τον Alan Oken (κι εγώ μην νομίζετε πριν το συνέδριο δεν τον γνώριζα) θα πρέπει να πω γενικά ότι η κατεύθυνση του είναι εσωτερική. Η ομιλία του έδινε έμφαση κυρίως στη μεταμορφωτική διαδικασία που συμβαίνει μέσα μας καθώς συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας και στις παγίδες που δημιουργούμε για τον εαυτό μας μέσα στις σχέσεις.
Θέμα του ήταν κυρίως η Σελήνη (και δευτερευόντως ο Άρης και η Αφροδίτη) και οι σχέσεις και η κύρια αντιστοιχία που έκανε ήταν ότι η θέση της Σελήνης στο χάρτη δείχνει προς τα πού συνήθως προσπαθεί κάποιος να οδηγήσει τις σχέσεις του ώστε να νομίζει ότι θα νιώθει ασφαλής, οδηγώντας τες όμως στην πραγματικότητα στο ίδιο ξανά και ξανά τέλμα. Έτσι στην ουσία η θέση της Σελήνης μας δείχνει τα λάθη που κάνουμε ξανά και ξανά. Και είναι μόνο μέσα από την ατομική συνειδητοποίηση, που μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι είναι αυτό που κάνουμε και να το χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά.
Κατά τον Oken μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τον εαυτό μας ελεγχόμαστε από τον άξονα Κρόνου / Σελήνης στο χάρτη μας (ή 4ος / 10ος) και υποτασσόμαστε στις επιταγές και τους περιορισμούς του βιολογικού μας κάρμα. Με την ενεργοποίηση του Ουρανού όμως και καθώς προχωράμε στην εξατομίκευση μας, αρχίζουμε και γινόμαστε πιο συνειδητοί και μπορούμε να ξεφυγουμε από αυτό (το δικό μου σχόλιο εδώ είναι ότι εδώ έχουμε και μία έμμεση απάντηση σε ποιο βαθμό η αστρολογία καθορίζει τη μοίρα και το ρόλο του DNA που έχω δει πρόσφατα σε διάφορες αναλύσεις να προβάλλεται ως η πανάκεια στην επίλυση όλων μας των προβλημάτων).
Οι σημειώσεις που ακολουθούν είναι στα αγγλικά και είναι αρκετά σκόρπιες. Ίσως διαβάζονται ασυνάρτητα, ίσως και ποιητικά. Το αφήνω στην κρίση σας...
1. Uranus is the individualization planet.
2. Till individualization, the man is submerged to collective subconscious. This means men are not "observing" themselves. They are lost in the Saturn - Moon axis and we can only do what the "biological karma" has available for us.
3. Uranus objectifies consciousness. We "observe" ourselves doing our everyday things, instead of "losing" ourselves into our everyday actions.
4. The 4th-10th house axis rule the chart when we are still under the Saturn/Moon influence. Right there only our biological and family karma influence us.
5. Most relationships are based on lower chakras. Solar plexus, sacral chakra and base chakra are the ones activated.
6. True love, however, comes from the heart chakra. So, in order to have love in relationships (and not just sex) we have to activate the chakra of the heart.
7. One should learn to try to be "found" in love, not "lost" in love. Lost in love or fallen in love is a love influences by the Moon, Neptune and a bit of Jupiter to maximize it all.
8. Moon is the relation to the internal / external mother. For a man the mother is projected to the woman.
9. Individualization gives responsibility to transformation (once we realize how he behave we have the responsibility to change)
10. A woman has a relationship to Harold. After Harold, she meets John, but then she turns John to behave like Harold. Why? Because her Moon demands it.
11. The Moon is the need to nurture and to be nurtured.
12. The Moon shows us how we nurture. For example the Moon in Gemini (like Alan Oken's) is a Moon that nurtures with words.
13. A Moon aspected to Saturn indicates a Moon that wants to nurture but can't. For example a Moon in Gemini in aspect to Saturn is a Moon that wants to nurture with words, but can't.
14. In aspect to Pluto, it's a Moon that won't nurture. She'll keep that power to herself (!)
15. The Moon is the most magnetic planet. It magnetises the PAST (!)
16. The Moon wants to hold, to create a womb for something, to protect. It wants to keep things the same, to reproduce the same pattern of things, again and again
17. With individualization one is freed of that, but to achieve this there is a lot of suffering to be suffered. We have to leant to let our own people GO (!)
18. We have to learn to release our children, our partners, our parents, to let them go.
19. But also the same we have to do with ourselves.
20. A relationships shouldn't be based on "clones" of the past, on a reproduction of the past.
21. What is reproduced is the Moon. The Earth, afterwards, takes over to create FORM out of the Moon's PATTERN (σχόλιο δικό μου: πολύ σημαντικό αυτό από πλευράς μεταφυσικής)
22. Higher Aspect to the Moon is Neptune, as it is the esoteric ruler of Cancer (σχόλιο: σύμφωνα με το σύστημα της Μπέιλη)
23. Moon is the most conservative planet
24. Relationships under the influence of the Moon find that the same mistakes happen again and again.
25. With the Moon there is no activity in the relationship. The relationships becomes lunar, not solart (with initiative, going somewhere, growing) or marsian (passionate).
26. This doesn't mean the relationship is bad. There is lot of nurturing, but it's not going somewhere.
27. When Neptune enters the picture the relationship becomes transpersonal. The love is spread to everyone.
28. When love becomes stale, consciousness becomes stale.
29. With Saturn the womb becomes socially robust. We put institutions around to protect is. Marriage, contracts, the public opinion.
-----------
MARS / VENUS
30. Except of the Saturn/Moon axis the Mars/Venus axis also influences the relationships.
31. The Mars/Venus axis is reflected in the Ascendant / Descendant Axis. There a person (1st house) chooses a partner (7th house), but this partner is actually a reflection of the 1st house, so actually I'm choosing ME (!). So, relationships are actually always basically narcissistic. We can not be anywhere, we are not already (!)
32. When one is illuminated, one realises not everything is ME, but I am part of EVERYTHING (!)
33. Mars and Venus show us the different characteristics of Male and Female. Mars is electric, Venus is magnetic (according to Oken homosexuals are a peculiar case, because the are both magnetic and electric).
34. Mars is immediate. A man tells to his wife, if you don't do this, i won't get you any money. No "power" for you.
35. Venus is not immediate. They take back cohersion. "Find your own sleepers" a woman tells to her husband.
---------
36. Astrology does not tell us anything about the Soul. It doesn't reveal the Soul.
ΥΓ: Πρακτικές εφαρμογές έγιναν κυρίως πάνω στο ωροσκόπιο του Μπάρακ και της Μισέλ Ομπάμα. Η ανάλυση έδειξε τα σημεία συμβατότητας και ασυμβατότητας τους και γιατί κατά την άποψη του Oken, η όποια ασυμβατότητα της Σελήνης στους δύο συντρόφους, τελικά, οδηγεί στο να μην "βαλτώνει" αυτή η σχέση, αλλά αντίθετα μέσα από άλλες συνόδους (υπάρχει ακριβής σύνοδος των Δία (Υδροχόος) / Κρόνου (Αιγόκερως) του Μπάρακ με τους με Άρη (Υδροχόος) / Ήλιο (Αιγόκερως) της Μισέλ Ομπάμα) δείχνει ο ένας να στηρίζει τον άλλο στους στόχους που έχουν βάλει στη ζωή τους.
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Εντυπώσεις από το 2nd Annual Astrology Student Conference
Στις 4 και 5 Απριλίου έγινε στο Λονδίνο το 2ο ετήσιο συνέδριο σπουδαστών αστρολογίας. Χορηγοί του συνεδρίου ήταν η London School of Astrology (LSA) και η Mayo School of Astrology και θέμα του συνεδρίου Η Αστρολογία των σχέσεων.
Λίγα λόγια για τους ομιλητές:
1. Alan Oken: Μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην παγκόσμια αστρολογία σήμερα. Προσανατολισμένος κυρίως στην εσωτερική αστρολογία και τη μεταφυσική και γνωστός για το συγγραφικό του έργο. Μερικά από τα βιβλία του είναι τα Soul-Centered Astrology, Houses of the Horoscope, Rulers of the Horoscope, κ.ά. Αμερικανός στην καταγωγή, ζει εδώ και κάποια χρόνια στη Λισσαβώνα, όπου διδάσκει κυρίως σε εσωτερικούς κύκλους (www.alanoken.com)
Θέμα της ομιλίας του Alan Oken ήταν η σχέση της Σελήνης και ο ρόλος της στη διαμόρφωση των σχέσεων. Προσωπικές σημειώσεις από την ομιλία (χειρόγραφες) θα επισυνάψω σε μεταγενέστερο χρόνο στο Blog για όσους ενδιαφέρονται.
2. Deborah Houlding: Γνωστή αστρολόγος, προσανατολισμένη στην ωριαία αστρολογία και υπεύθυνη του www.scyscript.co.uk η Deborah Houlding είναι άλλη μία από τις μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής τουλάχιστον αστρολογίας. Προσγειωμένη και πρακτική (Ωροσκόπος Καρκίνος με Σελήνη στον Ταύρο) επικεντρώθηκε στην ωριαία ανάλυση των ερωτημάτων των σχέσεων.
Και γι' αυτό το θέμα θα προσπαθήσω να αναρτήσω σχετική δημοσίευση.
3. Adrian Ross Duncan: Ίσως λιγότερο γνωστός, ο Adrian Ross Duncan προέρχεται από το χώρο της mundane astrology, αλλά στην ομιλία ανέπτυξε θέματα συμβουλευτικής ζευγαριών. Μία ειδική ανάρτηση και γι' αυτό μάλλον θα είναι απαραίτητη.
4. John Green: Αστρολόγος και υπεύθυνος σπουδών του CPA (αστρολογική σχολή και αυτή) ο John Green ανέπτυξε το ρόλο του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα στην οικοδόμηση των σχέσεων
5. Wendy Stacey και Frank Cliffort: Υπεύθυνοι σπουδών (principals) της Mayo School of Astrology και του LSA, η Wendy και ο Frank αναφέρθηκαν η πρώτη στο ρόλο των πλανητών χωρίς όψεις και ο δεύτερος στο ρόλο του Άρη και της Αφροδίτης στις σχέσεις γενικότερα.
6. Lynn Bell: Τελευταία όχι γιατί είναι λιγότερο σημαντική, αλλά επειδή δεν είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω, καθώς καθυστέρησα τη 2η μέρα στο συνέδριο, η Lynn Bell, από το λίγο που κατάφερα να την ακούσω στις ερωτήσεις στο τέλος του συνεδρίου έδειξε μία συγκροτημένη άποψη για τις απαρχές της αστρολογίας. Πολύ ενδιαφέρουσες οι προσεγγίσεις της γιατί ο έκτος οίκος θεωρήθηκε οίκος της ασθένειας και ο 12ος ο οίκος της ψευδαίσθησης.
Τα αποτελέσματα βέβαια ενός αστρολογικού συνεδρίου δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν σε μία απλή ανάρτηση. Ωστόσο ένα μέρος αυτών των γνώσεων θα προσπαθήσω να μεταφέρω σε διάφορες δημοσιεύσεις τόσο στο blog όσο και σε ιστοσελίδες που δραστηριοποιούμαι σταδιακά, καθώς πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικές και το κυριότερο τελείως σύγχρονες όσον αφορά την αστρολογία...
Καλή ανάγνωση λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες και στο επανειδείν...
Λίγα λόγια για τους ομιλητές:
1. Alan Oken: Μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην παγκόσμια αστρολογία σήμερα. Προσανατολισμένος κυρίως στην εσωτερική αστρολογία και τη μεταφυσική και γνωστός για το συγγραφικό του έργο. Μερικά από τα βιβλία του είναι τα Soul-Centered Astrology, Houses of the Horoscope, Rulers of the Horoscope, κ.ά. Αμερικανός στην καταγωγή, ζει εδώ και κάποια χρόνια στη Λισσαβώνα, όπου διδάσκει κυρίως σε εσωτερικούς κύκλους (www.alanoken.com)
Θέμα της ομιλίας του Alan Oken ήταν η σχέση της Σελήνης και ο ρόλος της στη διαμόρφωση των σχέσεων. Προσωπικές σημειώσεις από την ομιλία (χειρόγραφες) θα επισυνάψω σε μεταγενέστερο χρόνο στο Blog για όσους ενδιαφέρονται.
2. Deborah Houlding: Γνωστή αστρολόγος, προσανατολισμένη στην ωριαία αστρολογία και υπεύθυνη του www.scyscript.co.uk η Deborah Houlding είναι άλλη μία από τις μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής τουλάχιστον αστρολογίας. Προσγειωμένη και πρακτική (Ωροσκόπος Καρκίνος με Σελήνη στον Ταύρο) επικεντρώθηκε στην ωριαία ανάλυση των ερωτημάτων των σχέσεων.
Και γι' αυτό το θέμα θα προσπαθήσω να αναρτήσω σχετική δημοσίευση.
3. Adrian Ross Duncan: Ίσως λιγότερο γνωστός, ο Adrian Ross Duncan προέρχεται από το χώρο της mundane astrology, αλλά στην ομιλία ανέπτυξε θέματα συμβουλευτικής ζευγαριών. Μία ειδική ανάρτηση και γι' αυτό μάλλον θα είναι απαραίτητη.
4. John Green: Αστρολόγος και υπεύθυνος σπουδών του CPA (αστρολογική σχολή και αυτή) ο John Green ανέπτυξε το ρόλο του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα στην οικοδόμηση των σχέσεων
5. Wendy Stacey και Frank Cliffort: Υπεύθυνοι σπουδών (principals) της Mayo School of Astrology και του LSA, η Wendy και ο Frank αναφέρθηκαν η πρώτη στο ρόλο των πλανητών χωρίς όψεις και ο δεύτερος στο ρόλο του Άρη και της Αφροδίτης στις σχέσεις γενικότερα.
6. Lynn Bell: Τελευταία όχι γιατί είναι λιγότερο σημαντική, αλλά επειδή δεν είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω, καθώς καθυστέρησα τη 2η μέρα στο συνέδριο, η Lynn Bell, από το λίγο που κατάφερα να την ακούσω στις ερωτήσεις στο τέλος του συνεδρίου έδειξε μία συγκροτημένη άποψη για τις απαρχές της αστρολογίας. Πολύ ενδιαφέρουσες οι προσεγγίσεις της γιατί ο έκτος οίκος θεωρήθηκε οίκος της ασθένειας και ο 12ος ο οίκος της ψευδαίσθησης.
Τα αποτελέσματα βέβαια ενός αστρολογικού συνεδρίου δεν είναι δυνατόν να καταγραφούν σε μία απλή ανάρτηση. Ωστόσο ένα μέρος αυτών των γνώσεων θα προσπαθήσω να μεταφέρω σε διάφορες δημοσιεύσεις τόσο στο blog όσο και σε ιστοσελίδες που δραστηριοποιούμαι σταδιακά, καθώς πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικές και το κυριότερο τελείως σύγχρονες όσον αφορά την αστρολογία...
Καλή ανάγνωση λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες και στο επανειδείν...
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
Και η συνέχεια...
Και η συνέχεια μετά τις κουκούλες ήταν αναμενόμενη βέβαια από την έτερη εκπρόσωπο της Σελήνης στον Αιγόκερω στην κυβέρνηση μας. Μετά την αφαίρεση της κουκούλας τώρα προτείνεται να χρησιμοποιούνται και οι κάμερες για την παρακολούθηση των "εγκλημάτων". Κι ο νοών νοείτω...
Σε λίγο δε θα χρειάζεται πλέον αστυνομική περιπολία. Θα καταγράφεται το έγκλημα στην κάμερα και θα έρχεται η δικαστική κλήτευση στο σπίτι, όπως οι κλήσεις από τις κάμερες της τροχαίας. Θα είναι περιττοί και οι μάρτυρες στο δικαστήριο κι οι καταδίκες θα γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Πάντα για "εξύβριση της αρχής".
Σε λίγο δε θα χρειάζεται πλέον αστυνομική περιπολία. Θα καταγράφεται το έγκλημα στην κάμερα και θα έρχεται η δικαστική κλήτευση στο σπίτι, όπως οι κλήσεις από τις κάμερες της τροχαίας. Θα είναι περιττοί και οι μάρτυρες στο δικαστήριο κι οι καταδίκες θα γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Πάντα για "εξύβριση της αρχής".
To θράσος που δεν έχει όρια...
Πολλοί πιστεύουν ότι η σύνοδος Δία / Χείρωνα / Ποσειδώνα θα είναι ένα σημείο αισιοδοξίας στις δύσκολες εποχές που ζούμε. Ωστόσο πέρα από τους επαναστατικούς οραματισμούς η σύνοδος αρχίζει και δείχνει και μία άλλη σκοπιά της, ακόμα κι αν ακόμα είναι νωρίς καθώς ο Δίας είναι ακόμα μακριά. Το απέραντο θράσος μίας ομάδας τυχοδιωκτών (Δίας/Χείρων) που πουλάνε το παραμύθι της κοινωνικής στήριξης (Ποσειδώνας στον Υδροχόο) για να χαρίσουν τα λεφτά του κοσμάκη στα bonus των μεγαλοστελεχών.
Μιλώ για τη θρασύτατη περίπτωση της AIG που χάρισε στα στελέχη της, ακόμα και σε κάποια που έχουν αποχωρήσει 165 εκατομμύρια δολλάρια από την κρατική βοήθεια που πήρε επειδή κινδύνευε να χρεωκοπήσει. Τέτοια θρασύτατη πρόκληση δε θα μπορούσε κανείς να έχει διανοηθεί σε τέτοιους καιρούς. Κι είναι κρίμα να βλέπουμε τις όψεις μόνο από την πλευρά που θα θέλαμε και να μην το κατανοούμε όταν μας δουλεύουν. Με το παραμύθι της κοινωνικής στήριξης θα φάνε από ό,τι φαίνεται πολλά λεφτά φέτος.
Μιλώ για τη θρασύτατη περίπτωση της AIG που χάρισε στα στελέχη της, ακόμα και σε κάποια που έχουν αποχωρήσει 165 εκατομμύρια δολλάρια από την κρατική βοήθεια που πήρε επειδή κινδύνευε να χρεωκοπήσει. Τέτοια θρασύτατη πρόκληση δε θα μπορούσε κανείς να έχει διανοηθεί σε τέτοιους καιρούς. Κι είναι κρίμα να βλέπουμε τις όψεις μόνο από την πλευρά που θα θέλαμε και να μην το κατανοούμε όταν μας δουλεύουν. Με το παραμύθι της κοινωνικής στήριξης θα φάνε από ό,τι φαίνεται πολλά λεφτά φέτος.
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Κι έτσι σιγά σιγά... αρχίζει ο φασισμός...
Ακούω στις ειδήσεις για το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Αυτό που εισάγει την κουκούλα ως επιβαρυντικό στοιχείο στην τέλεση αξιόποινων πράξεων. Ακούω με θλίψη τις απόψεις των προσκεκλημένων των δελτίων κι ειδικά αυτών που υπερασπίζονται το μέτρο. Ακούω και σκέφτομαι την κατάντια μας. Την ανικανότητα μας να λύσουμε με συλλογικότητα τα προβλήματα. Την ανεπάρκεια μας να αναδείξουμε φωτισμένη ηγεσία. Το φόβο του μικροαστού για τη φθορά της περιοουσίας του, που έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους "μεγάλους" με το να αφήσουνε λυτούς τους γνωστούς αγνώστους. Να τους αφήσουνε λυτούς για να επιστρέψουν με έκτακτα μέτρα. Να επικηρύξουν όχι την πράξη αλλά τη συμμετοχή σε ομάδα. Να μετατρέψουν σε παράνομη πράξη σήμερα την κουκούλα κι αύριο την ομπρέλα, τα γυαλιά ηλίου κι ό,τι άλλο θα φορέσει ο διαδηλωτής για να αποφύγει τα δακρυγόνα και τις κάμερες παρακολούθησης "κυκλοφορίας". Κι ίσως ακόμα και το σηματάκι στο πέτο που λέει ΚΚΕ ή το άλλο που θα λέει αύριο κάτι άλλο. Ό,τι δίνει ασφάλεια επικηρύσσεται, για να είναι ο διαδηλωτής μόνος, να μην έχει ασφάλεια και να μείνει τελικά σπίτι του.
Υπερασπίζομαι τις διαδηλώσεις; Προσωπικά όχι. Έχω θεωρήσει τελείως ηλίθιες τις βίαιες πράξεις που δε στοχεύουν πουθενά παρά μόνο στην "σεξουαλικού τύπου" ευχαρίστηση του καταστροφέα. Τα φαινόμενα αυτά όμως δε λύνονται με θατσερικές μεθόδους. Λύνονται με συλλογικότητα. Με εργασιακά ωράρια που επιτρέπουν στις μανάδες να προσέχουν τα παιδιά τους και να μην τα αφήνουν να γυρίζουν έξω από τα σχολεία με τις πρέζες, με ιδανικά αναγνώρισης της αξίας του πλούτου μέσα από τη χορηγία του στο έθνος αντί μέσα από τη γρήγορη αρπαχτή, τη γούνα και τα "μαύρα μεσάνυχτα". Με αστυνομία που πληρώνεται αξιοπρεπώς και στρατεύει ανθρώπους που είναι ψυχολογικά ικανοί να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους πριν να φτάσουν να υπεραστπιστούν την κοινωνία. Με ηγεσία που δε δειλιάζει να κατέβει σε εκλογές για να μη χάσει τη θέση της.
Κρόνος στην Παρθένο και πέρα και πάνω από όλα η εξουσία αποδεικνύεται ανεπαρκής. Δειλή, φοβισμένη, νευρωτική και ψείρα. Και μαζί της αναδεικνύεται και η "αρρώστια" της κοινωνίας μας. Αδιάφορες οικογένειες, κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, ουρές στα reality, αγανακτισμένοι και ταξικά κομπλεξικοί αστυνομικοί, ανεπαρκής και εμπορευματοποιημένη παιδεία και στο τέλος μία καλή αφορμή για την εισαγωγή ενός νέου αυταρχισμού. Όποτε φέρνει κανείς αντίρρηση στο όργανο θα συλλαμβάνεται πλέον για εξύβριση.
Κάπως έτσι αρχίζει σιγά σιγά ο φασισμός. Όπως ξεκίνησε κι από ένα άλλο μεγάλο δημοκράτη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν είκοσι χρόνια μετά την επανάσταση του απέναντι στο Βασιλιά, μεγάλος σε ηλικία, γερασμένος, καταβεβλημένος από τις απόπειρες δολοφονίας και την ήττα της Μεγάλης Ιδέας στράφηκε στον εσωτερικό εχθρό και του φόρεσε τον τίτλο του Ιδιωνύμου. Όχι δεν έψαξα για αστρολογικές αντιστοιχίες ημερομηνιών. Αλλά ίσως πια και να μη χρειάζονται.
Το Ιδιώνυμο ήταν το 1932 η αρχή του τέλους για τη δημοκρατία. Γιατί όταν παραβαίνεις το νόμο επειδή απλά πιστεύεις σε κάτι, χωρίς να πράττεις, παραβιάζεται η ίδια η ουσία του νόμου, που τιμωρεί την πράξη. Είναι τελικά η ίδια η δημοκρατία που δίνει χώρο στον αυταρχισμό, δεν τον παίρνει αυτός από μόνος του. Κι οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες είναι όλες εδώ. Τα λεφτά δε φτάνουν πλέον για όλους και ο καπιταλισμός έχει κρίση. Χρειάζεται λοιπόν μία κατάσταση ξανά για να προχωρήσουμε.
Ας μας φυλάει όλους ο Θεός κι ας σκύψουμε να σκεφτούμε μέσα μας. Cause we're all in this together...
Υπερασπίζομαι τις διαδηλώσεις; Προσωπικά όχι. Έχω θεωρήσει τελείως ηλίθιες τις βίαιες πράξεις που δε στοχεύουν πουθενά παρά μόνο στην "σεξουαλικού τύπου" ευχαρίστηση του καταστροφέα. Τα φαινόμενα αυτά όμως δε λύνονται με θατσερικές μεθόδους. Λύνονται με συλλογικότητα. Με εργασιακά ωράρια που επιτρέπουν στις μανάδες να προσέχουν τα παιδιά τους και να μην τα αφήνουν να γυρίζουν έξω από τα σχολεία με τις πρέζες, με ιδανικά αναγνώρισης της αξίας του πλούτου μέσα από τη χορηγία του στο έθνος αντί μέσα από τη γρήγορη αρπαχτή, τη γούνα και τα "μαύρα μεσάνυχτα". Με αστυνομία που πληρώνεται αξιοπρεπώς και στρατεύει ανθρώπους που είναι ψυχολογικά ικανοί να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους πριν να φτάσουν να υπεραστπιστούν την κοινωνία. Με ηγεσία που δε δειλιάζει να κατέβει σε εκλογές για να μη χάσει τη θέση της.
Κρόνος στην Παρθένο και πέρα και πάνω από όλα η εξουσία αποδεικνύεται ανεπαρκής. Δειλή, φοβισμένη, νευρωτική και ψείρα. Και μαζί της αναδεικνύεται και η "αρρώστια" της κοινωνίας μας. Αδιάφορες οικογένειες, κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, ουρές στα reality, αγανακτισμένοι και ταξικά κομπλεξικοί αστυνομικοί, ανεπαρκής και εμπορευματοποιημένη παιδεία και στο τέλος μία καλή αφορμή για την εισαγωγή ενός νέου αυταρχισμού. Όποτε φέρνει κανείς αντίρρηση στο όργανο θα συλλαμβάνεται πλέον για εξύβριση.
Κάπως έτσι αρχίζει σιγά σιγά ο φασισμός. Όπως ξεκίνησε κι από ένα άλλο μεγάλο δημοκράτη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν είκοσι χρόνια μετά την επανάσταση του απέναντι στο Βασιλιά, μεγάλος σε ηλικία, γερασμένος, καταβεβλημένος από τις απόπειρες δολοφονίας και την ήττα της Μεγάλης Ιδέας στράφηκε στον εσωτερικό εχθρό και του φόρεσε τον τίτλο του Ιδιωνύμου. Όχι δεν έψαξα για αστρολογικές αντιστοιχίες ημερομηνιών. Αλλά ίσως πια και να μη χρειάζονται.
Το Ιδιώνυμο ήταν το 1932 η αρχή του τέλους για τη δημοκρατία. Γιατί όταν παραβαίνεις το νόμο επειδή απλά πιστεύεις σε κάτι, χωρίς να πράττεις, παραβιάζεται η ίδια η ουσία του νόμου, που τιμωρεί την πράξη. Είναι τελικά η ίδια η δημοκρατία που δίνει χώρο στον αυταρχισμό, δεν τον παίρνει αυτός από μόνος του. Κι οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες είναι όλες εδώ. Τα λεφτά δε φτάνουν πλέον για όλους και ο καπιταλισμός έχει κρίση. Χρειάζεται λοιπόν μία κατάσταση ξανά για να προχωρήσουμε.
Ας μας φυλάει όλους ο Θεός κι ας σκύψουμε να σκεφτούμε μέσα μας. Cause we're all in this together...
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Ατενίζοντας το μέλλον μέσα από τις κινήσεις των αργών πλανητών
Η σύνοδος κορυφής στις Βρυξέλλες έδειξε μία αδυναμία λήψης κεντρικών αποφάσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αφορμή το γεγονός αυτό, από μόνο του όχι και τόσο σημαντικό ίσως μία σειρά συνειρμών ξεκίνησε μέσα μου και μία προσπάθεια να υποθέσω τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από το μέλλον με βάση τα γνωστά αστρολογικά δεδομένα.
Άποψη μου είναι ότι εξελίξεις στο θέμα της Παγκόσμιας Οικονομίας θα έχουμε με την έλευση του Κρόνου στο Ζυγό. Και συγκεκεκριμένα πιστεύω ότι με την είσοδο αυτή θα έχουμε κάποιου είδους σπάσιμο συνθηκων. Δεν αποκλείω με βάση κι όσα βλέπουμε σήμερα σπάσιμο συνθηκών κι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία Ένωσης που προβάλλει μία αύρα Ζυγού προς τα έξω (ασχέτως του πραγματικού χάρτη της), καθώς προσπαθεί συνέχεια να κινείται σε μία λογική συμβιβασμών και ενός βήματος μπροστά και δύο πίσω.
Το σπάσιμο των συνθηκών θα το ακολουθήσει την επόμενη χρονιά το πολεμικό κλίμα του Ουρανού στον Κριό. Ας θυμηθούμε τι σήμαινε ο Ουρανός στον Κριό τον περασμένο αιώνα. Μία περίοδο εξοπλισμών, νέων όπλων και επιθετικής αναθεωρητικής πολιτικής από τις λεγόμενες φασιστικές δυνάμεις. Από την άλλη βέβαια ο Ουρανός στον Κριό σήμανε και τη συστράτευση των δημοκρατικών δυνάμεων στον εμφύλιο της Ισπανίας (παρενέργεια του τετραγώνου Ουρανού / Πλούτωνα ίσως που ξεκίνησε το 1933 αλλά συνεχιζόταν μέχρι και το 1936 (χρονιά δικτατορίας και για την Ελλάδα)).
Καθώς παραδοσιακά ο Ουρανός συνδέεται με τις ΗΠΑ, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε μία πιο παρεμβατική πολιτική από μέρους τους (ή ίσως μία πιο ενεργή υπεράσπιση δημοκρατικών αρχών). Από την άλλη ο Κριός λέγεται από πολλούς ότι συνδέεται και με την Περσία, οπότε ένα και ένα κάνουν δύο, για όσους θέλουν να δουν λίγο μπροστά.
Ας θυμηθούμε λίγο τι σήμαιναν για τις ΗΠΑ οι προηγούμενες διελεύσεις του Ουρανού. Ουρανός στους Ιχθύς και άνοδος των θρησκευτικών αναθεωρητών του Μπους στις ΗΠΑ. Ουρανός στον Υδροχόο και άνοδος της Νέας Οικονομίας επί Κλίντον. Ουρανός στον Αιγόκερω και προσπάθεια οργάνωσης της Νέας Τάξης πραγμάτων μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Στις εξελίξεις αναμένεται να έχει λόγο βεβαίως και ο Πλούτωνας, η επίδραση του οποίου όμως δείχνει να είναι μάλλον πιο μακροπρόθεσμη. Με Πλούτωνα στον Αιγόκερω είχαμε παραδοσιακά απώλειες για εγκατεστημένες εξουσίες κάθε μορφής αλλά ενδιαφέρον έχει και ο οικονομικός παράγοντας που παρουσιάζεται συχνά. Ας θυμηθούμε μερικά γεγονότα από παλαιότερες εμφανίσεις του πλανήτη στο ζώδιο του Αιγόκερω.
1517: Μεταρρύθμιση του Λούθηρου (που ωστόσο ξεκίνησε ως "κίνημα" από την εποχή του Πλούτωνα στον Τοξότη)
1529: Πτώση της Αυτοκρατορίας των Αζτέκων από τους Ισπανούς
1774: Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή μετά από 4ετή Ρωσοτουρκικό πόλεμο που απογυμνώνει εμπορικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία (και σε ό,τι μας αφορά παραδίδει όλο το εμπόριο του Αιγαίου στους Έλληνες, αναγκαία προϋπόθεση για την άνθιση του Ελληνισμού που θα οδηγήσει και στην Επανάσταση).
1776: Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (που σημειωτέον κι αυτή ξεκίνησε από οικονομικούς λόγους)
1780-1810: Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση με κρίση που ξεκινά από τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω αλλά και αλλά αλλαγή της οικονομίας, κάτι που επιχειρείται και σήμερα με στροφή στα "καθαρά" αυτοκίνητα με τον Πλούτωνα στον Υδροχόο.
Την ίδια περίοδο η Μεγάλη Βρεττανία εισβάλλει στην Ινδία και προσαρτά μεγάλες περιοχές των άλλοτε ισχυρών κρατών της χερσονήσου. Και πάλι η εισβολή γίνεται για οικονομικούς λόγους από ιδιωτική εταιρίας (Εταιρία των Ινδιών).
Πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω ξεχωρίζει η περίοδος από το 1025 και μετά που συνιστά την πτώση στην ουσία της Βυζαντικής Αυτοκρατορίας (και πάλι για οικονομικούς λόγους, καθώς αρχίζουν και εκχωρούνται εμπορικά προνόμια στους ξένους).
Την περίοδο του 1270 και μετά έχουμε την πτώση της Κίνας στα χέρια των Μογγόλων και συγκεκριμένα του Κουμπλάι Χαν, ενώ την περίοδο 779 και μετά το Βυζάντιο συνεχίζει να συνταρράσεται από την Εικονομαχία (που ξεκίνησε ωστόσο με Πλούτωνα στον Τοξότη).
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον βέβαια έχει το τι έρχεται μετά τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω. Με Πλούτωνα στον Υδροχόο, έχουμε τη Γαλλική Επανάσταση, το 1054 έχουμε το Σχίσμα των Εκκλησιών, την ίδια περίοδο έχουμε και την εμφάνιση των Σελτζούκων, με την εμφάνιση του Αλπ Αρσλάν.
Το 1534 ο Λούθηρος μεταφράζει τη Βίβλο στη λαϊκή γερμανική γλώσσα, το 1544 παρουσιάζονται οι θεωρίες του Κοπέρνικου, ενώ την ίδια περίοδο (γύρω το 1530) γίνεται και η Αγροτική Επανάσταση στη Γερμανία (ελέγχεται αν έχουμε Πλούτωνας στον Υδροχόο ή τον Αιγόκερω την εποχή αυτή). Οι θεωρίες του Κοπέρνικου μαζί με την παρουσία των Μπράχε και Κέπλερ θα οδηγήσει μετά από μία δεκαετία και καθώς θα μπαίνουμε στον Υδροχόο στην αναθεώτηση όλου του επίσημου γνωσιολογικού οικοδομήματος της Επιστήμης.
Τα γεγονότα δείχνουν λοιπόν ποια θα είναι η κατεύθυνση, το θέμα είναι ποιος θα είναι ο τυχερός. Ποιος θα είναι αυτός που θα υποστεί την πτώση, οικονομική στην αρχή για να έρθει να τελειώσει τη δουλειά στη συνέχεια μία επανάσταση ή ένας νέος αναθεωρητής εχθρός. Κι όλα αυτά σε μία περίοδο που με Ποσειδώνα στους Ιχθύς ο κόσμος θα αρχίσει πάλι να ψάχνει τους Μεσσίες και να γεμίζει τις Εκκλησίες, γεμάτος ανασφάλεια για το αύριο και το τι μέλλει γενέσθαι.
Άποψη μου είναι ότι εξελίξεις στο θέμα της Παγκόσμιας Οικονομίας θα έχουμε με την έλευση του Κρόνου στο Ζυγό. Και συγκεκεκριμένα πιστεύω ότι με την είσοδο αυτή θα έχουμε κάποιου είδους σπάσιμο συνθηκων. Δεν αποκλείω με βάση κι όσα βλέπουμε σήμερα σπάσιμο συνθηκών κι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία Ένωσης που προβάλλει μία αύρα Ζυγού προς τα έξω (ασχέτως του πραγματικού χάρτη της), καθώς προσπαθεί συνέχεια να κινείται σε μία λογική συμβιβασμών και ενός βήματος μπροστά και δύο πίσω.
Το σπάσιμο των συνθηκών θα το ακολουθήσει την επόμενη χρονιά το πολεμικό κλίμα του Ουρανού στον Κριό. Ας θυμηθούμε τι σήμαινε ο Ουρανός στον Κριό τον περασμένο αιώνα. Μία περίοδο εξοπλισμών, νέων όπλων και επιθετικής αναθεωρητικής πολιτικής από τις λεγόμενες φασιστικές δυνάμεις. Από την άλλη βέβαια ο Ουρανός στον Κριό σήμανε και τη συστράτευση των δημοκρατικών δυνάμεων στον εμφύλιο της Ισπανίας (παρενέργεια του τετραγώνου Ουρανού / Πλούτωνα ίσως που ξεκίνησε το 1933 αλλά συνεχιζόταν μέχρι και το 1936 (χρονιά δικτατορίας και για την Ελλάδα)).
Καθώς παραδοσιακά ο Ουρανός συνδέεται με τις ΗΠΑ, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε μία πιο παρεμβατική πολιτική από μέρους τους (ή ίσως μία πιο ενεργή υπεράσπιση δημοκρατικών αρχών). Από την άλλη ο Κριός λέγεται από πολλούς ότι συνδέεται και με την Περσία, οπότε ένα και ένα κάνουν δύο, για όσους θέλουν να δουν λίγο μπροστά.
Ας θυμηθούμε λίγο τι σήμαιναν για τις ΗΠΑ οι προηγούμενες διελεύσεις του Ουρανού. Ουρανός στους Ιχθύς και άνοδος των θρησκευτικών αναθεωρητών του Μπους στις ΗΠΑ. Ουρανός στον Υδροχόο και άνοδος της Νέας Οικονομίας επί Κλίντον. Ουρανός στον Αιγόκερω και προσπάθεια οργάνωσης της Νέας Τάξης πραγμάτων μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Στις εξελίξεις αναμένεται να έχει λόγο βεβαίως και ο Πλούτωνας, η επίδραση του οποίου όμως δείχνει να είναι μάλλον πιο μακροπρόθεσμη. Με Πλούτωνα στον Αιγόκερω είχαμε παραδοσιακά απώλειες για εγκατεστημένες εξουσίες κάθε μορφής αλλά ενδιαφέρον έχει και ο οικονομικός παράγοντας που παρουσιάζεται συχνά. Ας θυμηθούμε μερικά γεγονότα από παλαιότερες εμφανίσεις του πλανήτη στο ζώδιο του Αιγόκερω.
1517: Μεταρρύθμιση του Λούθηρου (που ωστόσο ξεκίνησε ως "κίνημα" από την εποχή του Πλούτωνα στον Τοξότη)
1529: Πτώση της Αυτοκρατορίας των Αζτέκων από τους Ισπανούς
1774: Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή μετά από 4ετή Ρωσοτουρκικό πόλεμο που απογυμνώνει εμπορικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία (και σε ό,τι μας αφορά παραδίδει όλο το εμπόριο του Αιγαίου στους Έλληνες, αναγκαία προϋπόθεση για την άνθιση του Ελληνισμού που θα οδηγήσει και στην Επανάσταση).
1776: Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (που σημειωτέον κι αυτή ξεκίνησε από οικονομικούς λόγους)
1780-1810: Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση με κρίση που ξεκινά από τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω αλλά και αλλά αλλαγή της οικονομίας, κάτι που επιχειρείται και σήμερα με στροφή στα "καθαρά" αυτοκίνητα με τον Πλούτωνα στον Υδροχόο.
Την ίδια περίοδο η Μεγάλη Βρεττανία εισβάλλει στην Ινδία και προσαρτά μεγάλες περιοχές των άλλοτε ισχυρών κρατών της χερσονήσου. Και πάλι η εισβολή γίνεται για οικονομικούς λόγους από ιδιωτική εταιρίας (Εταιρία των Ινδιών).
Πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω ξεχωρίζει η περίοδος από το 1025 και μετά που συνιστά την πτώση στην ουσία της Βυζαντικής Αυτοκρατορίας (και πάλι για οικονομικούς λόγους, καθώς αρχίζουν και εκχωρούνται εμπορικά προνόμια στους ξένους).
Την περίοδο του 1270 και μετά έχουμε την πτώση της Κίνας στα χέρια των Μογγόλων και συγκεκριμένα του Κουμπλάι Χαν, ενώ την περίοδο 779 και μετά το Βυζάντιο συνεχίζει να συνταρράσεται από την Εικονομαχία (που ξεκίνησε ωστόσο με Πλούτωνα στον Τοξότη).
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον βέβαια έχει το τι έρχεται μετά τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω. Με Πλούτωνα στον Υδροχόο, έχουμε τη Γαλλική Επανάσταση, το 1054 έχουμε το Σχίσμα των Εκκλησιών, την ίδια περίοδο έχουμε και την εμφάνιση των Σελτζούκων, με την εμφάνιση του Αλπ Αρσλάν.
Το 1534 ο Λούθηρος μεταφράζει τη Βίβλο στη λαϊκή γερμανική γλώσσα, το 1544 παρουσιάζονται οι θεωρίες του Κοπέρνικου, ενώ την ίδια περίοδο (γύρω το 1530) γίνεται και η Αγροτική Επανάσταση στη Γερμανία (ελέγχεται αν έχουμε Πλούτωνας στον Υδροχόο ή τον Αιγόκερω την εποχή αυτή). Οι θεωρίες του Κοπέρνικου μαζί με την παρουσία των Μπράχε και Κέπλερ θα οδηγήσει μετά από μία δεκαετία και καθώς θα μπαίνουμε στον Υδροχόο στην αναθεώτηση όλου του επίσημου γνωσιολογικού οικοδομήματος της Επιστήμης.
Τα γεγονότα δείχνουν λοιπόν ποια θα είναι η κατεύθυνση, το θέμα είναι ποιος θα είναι ο τυχερός. Ποιος θα είναι αυτός που θα υποστεί την πτώση, οικονομική στην αρχή για να έρθει να τελειώσει τη δουλειά στη συνέχεια μία επανάσταση ή ένας νέος αναθεωρητής εχθρός. Κι όλα αυτά σε μία περίοδο που με Ποσειδώνα στους Ιχθύς ο κόσμος θα αρχίσει πάλι να ψάχνει τους Μεσσίες και να γεμίζει τις Εκκλησίες, γεμάτος ανασφάλεια για το αύριο και το τι μέλλει γενέσθαι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)